عمل زیبایی بینی
نتیجه جراحی زیبایی بینی گوشتی
مهر ۲۷, ۱۳۹۵
جراحی بینی گوشتی
مزایای جراحی بینی گوشتی
مهر ۲۸, ۱۳۹۵
عمل زیبایی بینی

تاریخچه عمل زیبایی بینی

پزشکی به نام sushtota پدر عمل زیبایی بینی ، که عمل زیبایی بینی را احیاء نمود. جراحی زیبائی بینی ( عمل زیبایی بینی احیاء شده) اولین بار در هند باستان و توسط پزشکی به نامayvrvedic suchruta
(۸۰۰سال پیش از میلاد) کسی که عمل ترمیمی بینی را در کتاب sushrota samhita
(۵۰۰سال پیش از میلاد) شرح داده بود، رشد یافت.
طبیب soshruta و دانشجویان پزشکی وی، تکنیک های جراحی پلاستیک را برای عمل ترمیمی بینی ، اندام های تناسلی، لاله گوش وغیره، که به دلیل مجازات های نظامی یا جنایی و یا مذهبی قطع عضو شده بودند را به کار بستند. ساشرو تا روش Forheod Flaprhinoplast را که هنوز استفاده می شود را نیز به کار برد.
در کتاب ساشروتاسامهیتا، این پزشک جراحی بینی هندی مدرن را با عنوان (Nasikasandha) شرح می دهد. در طول امپراطوری رم(۲۷ سال قبل از میلاد تا ۴۷۶ سال پس از میلاد) نویسنده دایره المعارف، اولوس کرنلیوس سلسوس(۲۵ سال قبل از میلاد تا ۵۰ سال بعداز میلاد) دایره المعارف ۸جلدی پزشکی را منتشر نمود۱۴ سال پس از میلاد) که در آن تکنیک های جراحی پلاستیک و روش های تصحیح و عمل ترمیمی بینی و سایر قسمت های بدن را شرح داد. در دربار امپراطور رم شرقی، ژولیوس آپوستیت(۳۶۳-۳۳۱ پس از میلاد) ، طبیب سلطنتی اوریباسیوس (۴۰۰-۳۲۰ پس از میلاد) کتاب ۷۰ جلدی کنیسه(پرستشگاه یهود) در قرن چهارم پس از میلاد تألیف نمود که در آن ترمیم نقص های صورت با استفاده از بخیه های ظریف را توضیح داد. این نوع بخیه ها باعث می شوند که زخم های جراحی بدون اینکه گوشت صورتاز حالت طبیعی خود خارج شود،‌التیام یابند.چگونه استخوانی که در معرض جراحت قرار گرفته و پوست روی آن آسیب دیده را تمیز کنیم، چگونه مانع از عفونت بافت آسیب دیده شویم، و چگونه روند بهبود را تسریع ببخشیم و چگونه برای ترمیم گونه ها، ابروها، و بینی آسیب دیده از خود لایه نازک پوست که از خودش مشتق شده استفاده کنیم تا چهره طبیعی بیمار را به وی برگردانیم. با این وجود، در طول قرون وسطی اروپا(قرون ۵تا۱۵ پس از میلاد) که به دنبال فروپاشی امپراطوری روم بود.(۴۷۶ پس از میلاد)
دانش جراحی پلاستیک آسیائی قرن پنجم مربوط به ساشروتاسامهیتا تا قرن دهم پس از میلاد برای غرب ناشناخته مانده بود، با انتشار کتاب راهنمای پزشک انگلوساکسون به زبان انگلیسی قدیم
(Bald’s leech book). ترمیم شکاف لب(لب شکری) شرح داده ش.Leech book به عنوان یک کتاب پزشکی به این دلیل قابل توجه است که بیماری های مزمن را به دسته های طب داخلی و طب خارجی طبقه بندی نموده است و هرجا که لازم بوده درمان های گیاهی ونیز دعا و جادوهای فوق طبیعی را نیز عرضه کرده است. پزشک عثمانی جراح بینی (۱۴۶۸-۱۳۸۵) در قرن یازدهم در دمشق، پزشک عرب (Ibn Abi Usaibia) 1270-1203 کتاب ساشروتاسامهیتا را از سانسکریت به عربی ترجمه نمود. در آن زمان، کتاب پزشکی ساشروتا از عربستان به ایران و مصر سفر کرد و در قرن پانزدهم طب اروپایی غربی به عنوان اطلس پزشکی با آن آشنا شد. در میان تکنیک های جراحی وی یک روش کوچک کردن سینه نشان داده شده است. در ایتالیا،Gasparo togliacozzi (1599-1546) استاد جراحی و آناتومی دانشگاه Bologna کتابی را منتشر کرد به نام (جراحی نقص ها توسط ایمپلنت ۱۵۹۷) که یک راهنمای تکنیکی دستورالعملی برای جراحی های ترمیم زخم های صورت در سربازان بود. مثال ها نشان می دهد که عمل زیبایی بینی از ساقه اصلی عضله ی دوسربازوئی برای پیوند استفاده می کرده اند.
تکنیک عمل زیبایی بینی هندی مربوط به قرن پنجم قبل از میلاد در قرن هجدهم توسط طب غربی کشف شد. زمانیکه جراحان کمپانی هندشرقی، توماس کروزو و جیمز فایندلی روش هایراینوپلاستی هندی رادر محل اقامت انگلیسی ها در پونا توضیح دادند. جراحان در مجله مادراس تصاویر مراحل جراحی زیبایی بینی و نتایج عمل ترمیمی بینی را به زبان انگلیسی منتشر کردند. بعدها در اکتبر ۱۷۹۴، پزشکان در مجله Gentleman لندن یک گزارش مصور چاپ کردند که گونه دیگری از روش ساشروتا بود که ۲۳ قرن قبل از آن شرح داده بود. در ۱۸۱۵ دکتر کارل فردیناند کتابی در مورد بازسازی بینی انسان نوشت. در یک کاغذ پاپیروس مربوط به مصرباستان، جراحی زیبایی بینی به عنوان جراحی پلاستیک برای بازسازی بینی قطع شده شرح داده شده است. در آن زمان و با آن فرهنگ یکی از مجازات های نظامی، سیاسی، مذهبی و جنایی قطع کردن اندام به ویژه قطع کردن بینی بوده است.
تکنیک عمل زیبایی بینی هندی در طب اروپای غربی در قرن نوزدهم ماندگار شد. دربریتانیای کبیر ژوزف کنستانتین (۱۸۴۶-۱۷۶۴) کتابی به نام(توصیف دو جراحی موفق برای عمل ترمیمی بینی آسیب دیده ۱۸۱۵) که در آن دو عمل عمل زیبایی بینی شرح داده شده بود: عمل ترمیمی بینی ای که درجنگ مجروح شده و بازسازی بینی ای که از طریق آرسنیک آسیب دیده است. دانشمند John ferredich که در یکی از متون بنیادی جراحی پلاستیک شرکت کرد. در آلمان تکنیک راینوپلاستی توسط جراحانی نظیر استاد جراحی دانشگاه برلین کارل فردیناندون گراف(۱۸۴۰-۱۷۸۷) تصحیح شد. وی کتاب بازسازی بینی را در سال ۱۸۱۸ منتشر ساخت که در آن ۵۵ روش تاریخی جراحی پلاستیک را شرح داد.( عمل زیبایی بینی ، ایتالیایی و …) هم چنین وی روش ابتکار خودش(استفاده از بافت بازوی بیمار) و شیوه جراحی ترمیم پلک چشم، شکاف کام وشکاف لب را در آن توضیح داد. دانشمندی به نام Jihn friednch Pieffenbach (1847-1794) که یکی از نخستین جراحانی بود که پیش از انجام عمل عمل زیبایی بینی بیمار را بی هوش می کرد، کتاب (جراحی موثر) را منتشر نمود.(۱۸۴۵) . این کتاب به یک کتاب مرجع در زمینه جراحی پلاستیک و پزشکی تبدیل شد. علاوه برآن فردی به نامJacques Joseph (1934-1865) کتابی به نام عمل زیبایی بینی و سایر جراحی های پلاستیک صورت ۱۹۲۸) را منتشر کرد که در آن تکنیک های اصلاح شده جراحی برای عمل جراحی کوچک کردن بینی از طریق شکاف درونی را شرح داد.
در ایالات متحده در سال ۱۸۸۷ متخصص گوش و حلق و بینی ، جان اورالاندو رو(۱۹۱۵-۱۸۴۸) اولین راینوپلاستی مدرن داخل بینی را انجام داد،(راینوپلاستی بسته). وی در مورد این عمل جراحی ساده) در سال ۱۸۸۷ گزارش داد و در مورد ترمیم بدشکلی بینی قوزدار توضیح داد.
در اوایل قرن بیستم درسال ۱۹۰۲، Freer و در سال ۱۹۰۴، Killian به ترتیب در روش SMR یا سیتوپلاستی با برش زیرمخاطی جهت ترمیم انحراف بینی پیشگام شدند. آنها بافت موکوپریکوندریال را بالا کشیده و تراشیدند. در سال ۱۹۲۱ A.Rethi روش عمل زیبایی بینی باز با مشخصه ایجاد شکاف در Columella به منظور تسهیل در بازسازی نوک بینی را معرفی نمود. در سال ۱۹۲۹، Metzenbam, peer اولین عمل جراحی تیغه انتهایی بینی را انجام دادند، که از پیشانی نشأت گرفته بود. در سال ۱۹۴۷، Marrice H.Cottle (1981-1898) جراحی اندونازال انحراف تیغه بینی را با حداقل ایجاد شکاف ومحفوظ ماندن سپتوم از صدمه را انجام داده است. بنابراین، وی از برتری کاربردی شیوه راینوپلاستی بسته حمایت کرد. در سال ۱۹۵۷ ، A.Sercer از روش عمل زیبایی بینی باز طرفداری کرد چرا که از نظر وی در این روش دسترسی به حفره بینی و سپتوم راحت تر صورت می گیرد.
با این وجود، در میانیه ی قرن بیستم، برخلاف اصلاحاتی که در روش عمل زیبایی بینی باز صورت گرفت، شیوه معمول عمل زیبایی بینی جراحی زیبایی بینی اندونازان بود. تا سال ۱۹۷۰ زمانیکه Padocan اصلاحات تکنیکی اش را ارائه کرد از شیوه عمل زیبایی بینی باز حمایت کردWilfred S.Goodman در اواخر سال ۱۹۷۰ و Jack P.Gunter در سال ۱۹۹۰ نیز وی را تأیید کردند.
S.Goodman با مقاله External approach to Rhinoplasty در سال ۱۹۷۳ باعث پیشرفت فنی عمل زیبایی بینی شد که در آن مقاله تغییرات تکنیکی اش را گزارش نمود و شهرت روش عمل زیبایی بینی باز را افزایش داد. در سال ۱۹۸۲، Jack Anderson اصلاحاتش را در مورد تکنیک عمل زیبایی بینی در مقاله open rhinoplasty An assessment گزارش نمود. طی سال ۱۹۷۰ بخش عمده ی درخواست های عمل زیبایی بینی باز مربوط به بیمارانی بود که برای اولین بار می خواهنداین عمل را انجام دهند نه افرادی که برای بار دوم و جهت برطرف کردن مشکلات جراحی ناموفق قبلی می خواهد بینی شان را جراحی کنند. در سال ۱۹۸۷، در مقاله External approach for secondary rhinoplasty ، Jack P.Gunter تأثیر روش عمل زیبایی بینی باز را در عمل زیبایی بینی های ثانویه شرح داد. تکنیک های وی مدیریت عمل زیبایی بینی ناموفق را بهبود بخشید. از این رو عمل عمل زیبایی بینی هندی ۶۰۰ سال پیش از میلاد و سایر گونه های آن عمل زیبایی بینی ایتالیایی ، روشcarpu و…) نشأت گرفته است. و روش عمل زیبایی بینی بسته یا اندونازال که ویژگی آن شکاف های داخلی بود که به جراح پلاستیک اجازه می داد تا اصلاحاتی که در بینی صورت گرفته را لمس و احساس کند.

آناتومی بینی انسان

تشریح بینی : سرجنین انسان در یک ماهگی نمو جنین در هفته چهارم نمو بارداری، سلولهای تاج عصبی (پیش سازهای بینی ) حرکت خود را از قسمت خلفی به سوی وسط صورت آغاز می کنند. دوپلاکور متقاران (اپیتلیوم بویایی آینده) به طور تحتانی رشد می کنند ، که به دنبال آن حفره های بینی به دو بخش میانی و جانبی تقسیم می شوند (لب بالا و بینی در آینده) . سپس بخش میانی به فرم تیغه بینی ، فیلتروم یا چاله­ی بالای لب و آرواره­ی بالایی در می آید. و بخش جانبی به فرم کناره های بینی در می آید. دهان نیز از استومودوم (بخش غضروفی مجرای گوارش) فرم می گیرد که در قسمت زیرین ساختار بینی قرار می گیرد.
غشای دهانی-بینی دهان را از بینی جدا می سازد. به ترتیب، حفره دهانی تحتانی (دهان) و حفره بینی فوقانی(بینی ). هنگامیکه حفره های بویائی عمیق تر شدند، دو دهانه برای اتصال حفره بینی به بخش بالایی حلق شکل می گیرند که اصطلاحاً (Choanae) گفته می شود. در ابتدا شکل اولیه (Choanae) ایجاد می گردد، سپس به شکل ثانویه و دائمی Choanae در می آید. در هفته دهم بارداری، سلول ها به ماهیچه و غضروف واستخوان متمایز خواهند شد. هرگونه ناهنجاری در تشکیل صورت جنین می تواند منجر به مشکلات نامتعارفی نظیر فقدان یا مسدود بودن مسیرهوا، شکاف میانی بینی (فشیر) یا شکاف های جانبی بینی ، رشدناقص یا معیوب بینی و پلی راینیا (داشتن دوتا بینی ) شود. رشد جنینی نرمال از این حیث قابل توجه است که نوزاده تازه متولد شده انسان در طول ۶هفته اول زندگی اش از طریق بینی اش تنفس می کند، بنابراین اگر کودکی از مسدود بودن مسیربینی ، انسداد مسیر خلفی بینی و بافت استخوانی ناهنجار یا بافت نرم غیرطبیعی رنج ببرد، اقدامات درمانی اورژانسی برای تنفس او ضروری است.

ساختمان بینی

برای اصلاح جراجی پلاستیک، آشنایی با آناتومی ساختار بینی لازم است:

بافت های نرم بینی اجزا و زیرواحدهای زیبایی شناختی

منبع خون شریان ها و زیرها سیستم لنفاوی بینی اعصاب صورت و بینی استخوان ای بینی
غضروف بینی

  • بافتهای نرم بینی

پوست بینی : پوست بینی نیز همانند استخوان و غضروف زیر آن،‌نرم و ساختار بینی را حفظ می کند، پوست خارجی به سه بخش عمودی تقسیم می شود(بخش های آناتومیک)، گلابلا(فاصله میان دو ابرو)، برآمدگی بینی ، نوک بینی ، جهت انجام جراحی پلاستیک اصلاح کننده، در علم تشریح پوست بینی به سه بخش تقسیم می شود:

  • بخش یک سوم فوقانی- پوست بینی فوقانی ضخیم است و نسبتآً‌انبساط پذیر، انعطاف پذیر ومتحرک است، همینطور که روبه پائین می آید حالت مخروطی می گیرد و محکم به چارچوب استخوانی غضروفی می چسبد، و پوست نازکتر بخش پشتی را می سازد که همان پوست برآمدگی بینی (Bridge) است.
  • بخش یک سوم میانی- پوست پوشاننده برآمدگی بینی (Bridge) که نازکترین بخش است و کمترین انعطاف پذیری را دارد. زیرا بیشترین چسبندگی را به چارچوب تکیه گاهش دارد.
  • بخش یک سوم تحتانی- پوست بینی تحتانی به ضخامت پوست بینی فوقانی است، زیرا غدد چربی دار بیشتری دارد، بویژه در نوک بینی .

*آستربینی -آستردهلیزهای بینی انسان با غشای مخاطی اپیتلیوم فلسی پوشده شده است، که به اپیتلیوم تنفسی ستونی تبدیل می شود، هم چنین شامل یک بافت مژه مانند که بطور کاذب طبقه طبقه به نظر می رسد با غدد سروموسینی فراوان که باعث مرطوب نگاه داشتن بینی می شوند ومجرای تنفسی را از عفونت های باکتریایی و اشیای خارجی مصون نگاه می دارد. ماهیچه های بینی – حرکات بینی انسان توسط گروهی از ماهیچه های صورت و گردن کنترل می شود که محکم به پوست متصل شده است. این ماهیچه ها به۴گروه عملکردی تقسیم می شوند که توسط پوشش وتری سطحی به هم وصل می شوند
– (SMAS) این پوشش یک ورقه متراکم وفیبری، از بافت رابط کلاژنی است که پوشاننده و فرم دهنده انتهای ماهیچه هاست. حرکات بینی تحت تأثیر موارد زیر هستند:

۱ گروه ماهیچه ای بالابرنده- که شامل ماهیچه Procerus و عضله بالابر Labii superioris alaegenasi می باشد.
۲٫ گروه ماهیچه ای منقبض شونده- که شامل ماهیچه alar nasalis و عضله منقبض شونده Septi nasi می باشد.
۳٫ گروه ماهیچه ای متراکم کننده- که شامل ماهیچه transvers nasalis می باشد.
۴٫ گروه ماهیچه ای متسع کننده- که شامل ماهیچه dilator naris می باشد که باعث بسط یافتن سوراخ بینی می شود و شامل ۲بخش است، i ) عضله متسع کننده قدامی a ) عضله متسع کننده خلفی
عمل زیبایی بینی : اجزای زیبائی شناختی بینی

زیبایی شناختی بینی – اجزا و زیرواحدهای بینی

جهت برنامه ریزی برای جراحی نقص های بینی ، ساختار خارجی بینی به ۹زیرواحد زیبایی شناختی و ۶جزء زیبائی شناختی تقسیم میشود، که جراح پلاستیک با اندازه گیری آنها سایر، وسعت ومحل نقص راتعیین میکند.
۹زیرواحد زیبایی گرایانه در عمل زیبایی بینی :
۱-زیرواحد نوک بینی ۲-زیرواحد ستونی(کلوملا) ۳٫زیرواحد پایه آلار راست
۴٫زیرواحد دیواره آلار راست ۵٫زیرواحد دیواره آلارچپ ۶٫زیرواحد پایه آلار چپ
۷٫زیرواحد پشتی ۸٫زیرواحد دیواره خلفی راست ۹٫زیرواحد دیواره خلفی چپ
زیرواحدهای زیبایی شناختی بینی ، بعنوان ۶جزء زیبائی شکل داده شده اند. هرجزء منطقه ای بزرگتراز زیرواحدها را فرا می گیرد.
۶ جزء زیبایی گرایانه بینی :
۱٫جزءخلفی ۲٫جزء دیواره جانبی ۳٫جزء همی لوبول ۴٫اجزای مثلث با بافت نرم
۵٫ اجزای آلار ۶٫جزء ستونی
عمل زیبایی بینی : شریان کاروتید عمومی
برای تعیین موقعیت توپوگرافی نقص بینی از مجموع زیرواحدهاو اجزاء استفاده می شود، جراح پلاستیک بعداز برنامه ریزی روند عمل زیبایی بینی را اجرا می کند. تقسیم توپوگرافی بینی باعث می شود که برش های کوچک اما دقیق و پوشش بافت اصلاح شده تأمین شود و عملکرد، سایز و ظاهر مطلوب برای بیمار ایجاد شود.
از این رو اگر بیش از ۵۰ % زیرواحد زیبایی شناختی از بین برود یا آسیب ببیند، جراح کل اجزای مربوطه را معمولاً با پیوند بافت منطقه ای از صورت یا سر، یا از جای دیگر بدن بیمار جابه جا می کند.

تأمین خون بینی – شریان ها و رگ ها

مانند صورت، بینی انسان نیز توسط شریان ها و رگ ها پوشیده شده است. بنابراین حاوی مقدار فراوانی خون می باشد. بخش عمده شریان هایی که به بینی خونرسانی می کنند به دو قسمت تقسیم می شوند : ۱)شاخه های شریان کاروتید داخلی، شاخه شریان ethmoid قدامی و خلفی که از شریان افتالمیک سرچشمه می گیرد.
۲)شاخه های شریان کاروتید خارجی، شریان اسفنوپالاتاین؛ شریان کلی بزرگتر، شریان لبی بالایی و شریان انگولار. بینی خارجی از طریق سرخرگ صورت خون رسانی می شود که به سرخرگ انگولار می پیوندد. منطقه Sellar یا صندلی ترکی یا زین ترکی (Sella torcica)و ناحیه پشتی بینی توسط شاخه های شریان آرواره ای داخلی (واقع در زیرکاسه چشم) وشریان افتالمیک که از سیستم شریان کاروتیدداخلی مشتق می شود خونرسانی می شود.
دیواره جانبی بینی با شریان اسفنوپالاتین(از پشت و پایین) و شریان ethmoid قدامی و خلفی(از بالا و پشت) خونرسانی می شود. تیغه بینی نیز از طریق سرخرگ اسفنوپالاتاین و شریانethmoid قدامی وخلفی همراه با گردش خون سرخرگ لبیفوقانی می گردد.این سه منبع رگی در بینی به هم می پیوندند.

علاوه براین جریان خون سیاهرگی بینی نیز همان الگوی جریان خون سرخرگی را دنبال می کند.سیاهرگ های بینی از لحاظ بیولوژیکی قابل توجه اند زیرا دریچه رگیندارند و ارتباط مستقیم با حفره های سینوس دارند که منجر به پخش عفونت باکتریایی درون جمجمه ای به بینی می گردد.
از این رو، به خاطر تأمین خون فراوان بینی ، از لحاظ درمان شناسی استعمال تنباکو در بهبودی پس از جراحی نقش دارند.

سیستم لفناوی بینی

سیستم لنفاوی بینی از غشاء مخاطی سطحی نشأت می گیرد و از عقب به گره های رتروفازنژیال (پشت حلقی) و از جلو یا به گره های سرویکال (گردنی) در گردن یا به غدد تحت فکی(در فک پایین) یا به هردو کشیده می شود.
تحریک عصب بینی : عصب کرانیال(جمجمه ای)، عصب تری ژمینال(عصب سه قلو) احساس را به سمت بینی ، صورت و فک بالا(ماکسیلا) هدایت می کنند.

اعصاب بینی

احساس در بینی انسان از دو شاخه ابتدایی عصب کرانیال (جمجمه ای)، عصب تری ژمینال مشتق می شود. فهرست اعصاب، تحریک نسبی عصب را از شاخه های عصب تری ژمینال در بینی ، صورت و فک بالا نشان می دهد.
تحریک عصب بینی : عصب جمجمه ای (VII) عصب صورت است که منجر به داشتن احساس در بینی و فک بالا می شود.
عصب نشان داده شده، مناطق آناتومیک بینی وصورت نام برده شده، تحریک عصب بخش افتالمیک(چشمی) را انجام می دهند.

  • عصب اشک آور- هدایت احساس به فضای کاسه چشم به استثنای غده اشک آور
  • عصب پیشانی- هدایت احساس به فضای جمجمه و پیشانی
  • عصب سوپرا اوربیتال- هدایت احساس به فضای جمجمه و پیشانی و پلک
  • عصب سوپراتروکلیار- هدایت احساس به منطقه میانی پوست پلک و پوست پیشانی
  • عصب نازوسیلیاری-(عصب بینی مژه ای) هدایت احساس به ناحیه پوستی بینی و غشای مخاطی حفره جلوئی بینی
  • عصب غربالی قدامی-هدایت احساس در نیمه قدامی حفره بینی :a ) مناطق داخلی سینوس اسموئید و سینوس پیشانی و (b) مناطق خارجی، از نوک بینی به راینیون: رأس قدامی انتهای شکاف استخوان بینی .
  • عصب اسموئید خلفی- در نیمه فوقانی حفره بینی ، اسنفوئیدها و اسموئیدها به کار می روند.
  • عصب اینتراتروکلیر-هدایت احساس به منطقه میانی پلک ها، ملتحمه پلکی، نازیون(محل اتصال لب و بینی ) و پشت استخوانی

تحریک عصب بخش آرواره ای:

  • عصب آرواره ای- هدایت احساس به فک بالا و صورت
  • عصب اینفرااوربیتال- (واقع در زیرکاسه چشم) هدایت احساس از پایین کاسه چشم به مجاری خارجی بینی
  • عصب زیگوماتیک- احساس را از استخوان گونه و قوس گونه، برناحیه استخوان گونه هدایت می کند.
  • عصب دندانی بالایی خلفی- احساس دردندان ها و لثه
  • عصب دندانی بالایی قدامی- رفلکس عطسه را کنترل می کند.
  • عصب اسفنوپالاتین- به دو شاخه جداری و جانبی تقسیم می شود و احساس را از نواحی مرکزی وعقب حفره بینی منتقل می کند.

آناتومی بینی :

مخروط وارونه صدف مانند
اعصاب پاراسمپاتیک صورت و فک بالا از شاخه GSP عصب کرانیال (جمجمه ای )VII یا همان عصب صورت مشتق می شود. عصب GSP به بخشی از سیستم عصبی سمپاتیک مشتق از شبکه عصبی کاروتید ملحق می شود تا عصب ویدین (Vidian) را تشکیل دهند.
این عصب از یک گانگلیون (غده عصبی) در دستگاه عصبی خود مختار در عصب آرواره ای می گذرد. جایی که فقط اعصاب پاراسمپاتیک باهم سیناپس دارند، و از طریق بخش آرواره ای عصب کرانیال V ، عصب تری ژمینال به غده اشکی و غدد بینی و کام ملحق می شود.

آناتومی استخوانی بینی :

در بخش فوقانی بینی ، جفت استخوان های بینی به استخوان پیشانی وصل شده اند. از سمت بالا و کنار، جفت استخوان های بینی به استخوان های اشکی متصل اند، از سوی پایین و جانب نیز این استخوان ها به بخش صعودی ماکسیلا(فک بالا) ملحق شده اند.
از طرف بالا و پشت، تیغه استخوانی بینی مرکب است از صفحه عمودی استخوان غربالی. استخوان تیغه بینی (ومر) در پایین و پشت قرار گرفته است و بخش اندکی از مدخل چانال(Choanal) را در محل اتصال حلق و بینی تشکیل می دهد. (جزء بالائی حلق که توسط مسیربینی ادامه می یابد). کف بینی ، استخوان جلو آرواره زیرین و استخوان کام را در بردارد.
تیغه بینی مرکب است از غضروفی چهارگوش، استخوان وُمر(صفحه عممودی استخوان غربالی)، استخوان جلو آرواره زیرین و استخوان کامی.
هریک از دیواره های جانبی بینی شامل سه جفت مخروط وارونه است که کوچک، نازک و دارای استخوان های صدف مانند هستند: (i)کونچای بالایی (ii) کونچای میانی و (iii)کونچای تحتانی. این ها چارجوب استخوانی مخروط های وارونه هستند. دراطراف مخروط های وارونه،‌دیواره میانی سینوس آرواره ای قرار دارد. در پایین مخروط ها فضای مجرا که نام آن مشابه نام مخروط هاست قرار دارد. برای مثال، مخروط فوقانی، مجرای فوقانی.
سقف داخلی بینی مرکب است از صفحه افقی مشبک روزنه دار( از استخوان غربالی) که از میان آن تارهای حسی عصب بویایی (عصب جمجمه ای I ) می گذرند. نهایتاً‌پایین و پشت صفحه سوراخ دار سمت استخوانی سینوس اسفنوئید قرار دارد.

هرم غضروفی بینی :

تیغه غضروفی از استخوان های بینی درخط میانی تا تیغه ی استخوانی در خط میانی وسعت دارد. سپس روبه پایین و به سمت استخوان های کف بینی می رود، تیغه بینی چهار گوش است، نیمه بالائی آن در دو طرف دو غضروف مثلثی ذوزنقه ای دارد: غضروف بالایی جانبی، که با تیغه پشتی در خط میانی آمیخته می شود و از پهلو با رباط های سست به حاشیه استخوانی دهانه گلابی شکل اتصال دارد، جائیکه انتهای تحتانی غضروف جانبی فوقانی آزاد است و به جائی متصل نیست.
زاویه داخلی توسط تیغه بینی و غضروف جانبی فوقانی شکل می گیردو به این ترتیب دریچه داخلی بینی تشکیل می شود. غضروف های کنجدی در مجاورت غضروف جانبی فوقانی دربافت هم بند حلقه ای – رشته ای قرار دارند.
در پایین غضروف های جانبی فوقانی، غضروف های جانبی پایینی قرار دارند، جفت غضروف های جانبی تحتانی به طرف خارج نوسان می کنند، از اتصال میانی به سمت تیغه انتهایی درخط میانی درناحیه ساق میانی. سرانجام، غضروف های جانبی تحتانی به سمت خارج، بالا و طرفین به عنوان ساق جانبی خودنمایی می کنند. این غضروف ها برخلاف غضروف های جانبی فوقانی متحرک هستند. علاوه بر این، در برخی افراد حرکت بینی دیده شده است. برای مثال منحنی روبه خارج لبه های پایینی غضروف های جانبی بالایی و منحنی رو به داخل لبه های سفالیک غضروف های آلار.

بینی خارجی
تشریح بینی خارجی
شکل زیرواحدهای بینی – دورسام(تیغه وسط بینی )، دیواره های جانبی، لوبول، مثلث های نرم، پره بینی و کلوملا-باتوجه به نژاد و گروههای قومی بیمار به اشکال مختلفی شکل می گیرند، بنابراین چهره شناسی بینی به صورت آفریقائی(پلاتی راین) دارای بینی باریک)، آسیایی : ساب پلاتی راین (دارای بینی پهن و کتاه، قفقازی پهن وصاف: لپتوراین (دارای بینی باریک) و اسپانیایی: پارالیتوراین(دارای بینی باریک از اطراف) نامیده می شود.
دریچه خارجی مربوط به هر بینی به سایز، شکل، و استحکام غضروف جانبی تحتانی بستگی دارد.

تشریح بینی داخلی

در خط میانی بینی ، سپتوم یک ساختار مرکب دارد که به دو نیمه مشابه تقسیم می گردد. دیواره جانبی بینی و سینوس های نزدیک بینی (کونچا) صدف فوقانی، صدف میانی و صدف تحتانی، باعث شکل گیری مسیرهای مشابهی می شوند، مجرای فوقانی، مجرای میانی و مجرای تحتانی، برروی دیوار جانبی بینی .
مجرای فوقانی ناحیه زهکشی سلولهای استخوان غربالی خلفی و سینوس اسفنوئید هستند و مجرای میانی منطقه زهکشی سینوس های اسموئید(غربالی) قدامی و سینوس های پیشانی و آرواره ای را فراهم می کند. و مجرای تحتاتی منطقه زهکشی مجرای بینی – اشکی را ایجاد می نماید.
دریچه داخلی بینی ، ناحیه مجاور غضروف جانبی بالایی ، سپتوم، کف بینی و رأس قدامی مخروط وارونه تحتانی را در بر دارد. در بینی های باریک(لیپوراین)، این کم پهناترین جزء راه هوایی بینی محسوب می شود. برای آن که راه تنفس مسدود نشود، این منطقه به یک زاویه بیشتر از پانزده درجه نیازدارد، جهت اصلاح اینگونه مشکلات باریک بودن بینی ، بوسیله پیوندهای گسترش دهنده و درزهای مشخص دریچه بینی را عریض تر می کنند.

تحلیل بینی :

عمل زیبایی بینی : تشریح بینی : فیلتروم(فاصله بینی و لب)
مدیریت جراحی نقایص و بدشکی های بینی ، ۶زیرواحد آناتومیک برای بینی درنظر می گیرد (i) دورسام(تیغه وسط بینی )، (ii) دیواره های جانبی (جفت)، (iii) همی لوبول ها(جفت)،(iv) مثلث نرم(جفت)، (V) پره های بینی (جفت)، و (VI) کلوملا.
در جراحی اصلاح و عمل ترمیمی بینی باید تمامی زیرواحدهای آناتومیک که توسط نقص یا بدشکلی تحت تأثیر قرار گرفته اند را شناخت، بنابراین کل زیرواحدها اصلاح می شوند به ویژه زمانی که برش دادن محل نقص بیش از % ۵۰ زیرواحدها را شامل شود. از نظر زیبایی شناختی بینی – از نازیون(نقطه میانی محل اتصال بینی به پیشانی) تا محل اتصال لب به کلوملای بینی – در حالت ایده آل یک سوم بعد عمودی چهره یک فرد را اشغال می کند، و از یک پره بینی تا پره دیگر، به طور ایده آل باید یک پنجم بعدافقی چهره فرد رادر بر بگیرد.
زاویه ناز وفرونتال(بینی – پیشانی) ، بین استخوان پیشانی و فازیون معمولاً ۱۲۰درجه میباشد:
زاویه بینی – پیشانی در صورت مردان تندتر از این زاویه در چهره زنان است. شیب زاویه بینی –صورت، نسبت به صافی سطح صورت، تقریباً‌ ۴۰-۳۰ درجه می باشد. زاویه بینی -لبی، شیب بین کالملا و فیلتروم
تقریباً ۹۵-۹۰درجه در صورت مردان و تقریباً‌۱۰۵-۱۰۰ درجه در صورت زنان می باشد.
بنابراین وقتی از نیمرخ به چهره نگاه کنیم، تصویر طبیعی کالملا(ارتفاع سوراخ بینی ) ۲میلی متر است.
و دورسام نیز بایستی کاملاً‌ مستقیم الخط باشد. وقتی از پایین نگاه کنیم، پایه آلاریک مثلث متساوی الساقین را می سازد که رأس آن در لوبون زیر نوک بینی قرار گرفته است، دقیقاً پایین نوک بینی . برآمدگی نوک بینی متناسب (فاصله بین نوک بینی از صورت) با استفاده از روش گود تعیین می گردد، که در آن برآمدگی نوک بینی باید ۶۰-۵۵ درصد فاصله بین نازیون (محل الحاق بینی به پیشانی) و نقطه تعریف نوک بینی باشد. ممکن است در کالملا شکاف دو برابر دیده شود که نشانگر تحول ساق میانی غضروف جانبی پائینی و ساق میانی است.
روش Goode وسعت بینی را از سطح صورت توسط اندازه گیری فاصله شیار آلار از نوک بینی تعیین می کند. به این ترتیب طول دورسام بینی تعیین می شود. اندازه برآمدگی بینی از طریق ترسیم کردن یک مثلث قائم با خطوطی از نازیون(اتصال بینی -پیشانی) به شیارآلار به دست می آید. سپس ترسیم خط عمودی دیگری که نوک بینی را قطع کند،‌ نسبت برآمدگی بینی را مشخص می کند. از این رو، محدوده ۵۵/۰ به یک تا ۶۰/۰ به یک اندازه ایده آل نوک بینی نسبت به طول برآمدگی بینی می باشد.

مشخصات بیمار

عمل زیبایی بینی : بیمار سایمون، (افسانه یونان) جوان رعنایی که عاشق تصویر خود شد(۱۵۹۹) برای آن که جراح دریابد که آیا بیمار برای متحمل شدن جراحی بینی شایستگی دارد یا خیر، از لحاظ بالینی به وسیله گرفتن یک تاریخچه پزشکی کامل(شرح حال) او را ارزیابی
می کند، تا سلامت روانی و فیزیکی وی را تعیین نماید.
بیمار بایستی مشکلات عملکردی و زیبایی شناختی بینی اش که او را رنج می دهد کاملاً برای جراح شرح دهد.
جراح در مورد علائم بیماری های مزمن و طول مدت آنها، مداخلات جراحی در گذشته ، آلرژی ها، استفاده و سوء استفاده از داروها(داروهای نسخه ای و داروهای تجاری)، و یک تاریخچه پزشکی کلی سوال می کند. علاوه برشایستگی فیزیکی شایستگی روانی، نیز مهم است- انگیزه روانی بیمار برای متحمل شدن عمل زیبایی بینی در ارزیابی بیمار قبل از عمل که توسط جراح صورت می پذیرد بسیار حائز اهیمت است. در مورد مردان، جراح بایستی خصوصیات ذهنی بیماران را توسط سرنام SIMON مشخص نماید.(مجرد، نابالغ،‌مذکر، خوش بین و خودشیفته) که ممکن است مردی را نشان دهد که بیش از حد برای نتیجه عمل زیبایی بینی ارزش قائل می شود.
معاینه فیزیکی کامل بیمار قبل از عمل زیبایی بینی ، تعیین میکند که آیا او به لحاظ جسمانی توان تحمل استرس های فیزیولوژیک ناشی از عمل زیبایی بینی را دارد یا خیر. این معاینات هرگونه مشکل جسمانی موجود را مشخص می نماید. و با توجه به اطلاعات پزشکی بیمار با یک متخصص بی هوشی مشورت خواهد شد. ارزیابی های مربوط به صورت و بینی خاص، نوع پوست بیمار، وجود اثر زخم مربوط به جراحی، و تقارن و عدم تقارن زیرواحدهای زیبایی شناختی بینی را ثبت می نماید.
معاینه داخلی و خارجی بینی به ویژه روی سه بخش آناتومیک بینی – قسمت بالایی، میانی و پایینی – ساختار، اندازه های زوایای بینی (که در آن بینی خارجی از سطح صورت برجسته
می شود) و خصوصیات فیزیکی بینی – صورت بافتهای نرم واستخوانی را ثبت می نماید. معاینات داخلی، وضعیت سپتوم بینی ، دریچه های داخلی و خارجی، مخروط های وارونه و آستربینی را ارزیابی می کند، باید به ساختار و شکل دورسام و نوک بینی توجه ویژه ای داشت.
علاوه براین، زمانی که تضمین شد، تست های ویژه- تست آینه، بررسی انقباض عروق و مانور کاتل- نیز جزء ارزیابی های پیش از عمل جهت پیش بینی بیمار بعد از عمل زیبایی بینی می باشد.
موریس اچ کاتل(۱۹۸۱-۱۸۹۸) مانور کاتل را بنا نهاد، این روش تکنیک اصلی تشخیصی برای تعیین اختلال دریچه داخلی بینی می باشد، ضمن اینکه بیمار به آرامی تنفس می کند، جراح گونه بیمار را از پهلو می کشد، به این وسیله تعریض مقطع عرضی دریچه داخلی بینی شبیه سازی میشود. چنانچه مانور به طور قابل ملاحظه ای تنفس بیمار را تسهیل کند، نتیجه مانور مثبت است که به طور کلی نشان می دهد که با جراحی پیوند گسترشگر مسیر جریان هوا اصلاح می شود. اصلاح ذکر شده زاویه داخلی دریچه بینی را افزایش خواهد داد و بنابراین منجر به تنفس نامسدود می شود. با این وجود، مانور کاتل گهگاه پاسخ مثبت کاذب می دهد، که معمولاً در بیمارانی که از اضمحلال آلار رنج می برند و در بیمار مبتلا به دریچه آسیب دیده بینی دیده شده است.

عمل زیبایی بینی

عمل زیبایی بینی باز در برابر عمل زیبایی بینی بسته
در جراحی پلاستیک ترمیم ناهنجاری های اکتسابی و مادرزادی بینی ، ویژگی های زیبایی شناختی و عملکردی بینی را حفظ میکند. این امر به وسیله مهارت جراح در حفظ پوست بینی ، چارچوب استخوانی و غضروفی زیرجلد و آسترغشای مخاطی صورت می پذیرد.
به لحاظ تکنیکی شیوه شکاف جراج پلاستیک، عمل زیبایی بینی را به عنوان روش جراحی بینی باز یا بسته طبقه بندی می کند. در عمل زیبایی بینی باز، جراح یک شکاف کوچک و نامنظم در کلوملا ایجاد می کند، منطقه گوشتی(بیاستخوان) در انتهای خارجی سپتوم بینی ، این شکاف کلوملا علاوه بر شکافهای معمول برای عمل ترمیمی بینی می باشد.
در عمل زیبایی بینی بسته، جراج هرگونه شکاف را اندونازال انجام می دهد(انحصاراً درون بینی ) وکلوملارابرش نمی­دهد.
جراحی زیبائی بینی :
استخوان بینی مرکب است از هفت استخوان
۱)استخوان پیشانی(زرد) ۲)استخوان اشکی(سبز) ۳)استخوان غربالی(قهوه ای)
۴)استخوان گونه(آبی) ۵)استخوان آرواره ای فک بالا(بنفش) ۶)استخوان کامی(آبی)
۷)استخوان اسفنوئید(قرمز)

تفاوت روش های عمل زیبایی بینی
به جز شکاف کلوملا، از نظر تکنیکی و روشی راینوپلاستی باز و راینو پلاستی بسته مشابه هستند، ولی ویژگی های روش جراجی بینی بسته عبارتند از:

  • شکاف کمتر بافتهای بینی شکاف در کلوملا
  • پتانسیل کمتر برای حمایت برش اضافی تیپ بینی (نوک بینی )
  • کاهش ورم پس از عمل
  • کاهش اثر زخم قابل رویت
  • کاهش آسیب های پزشک زاد(غیرعمدی) به بینی توسط جراح
  • افزایش دسترسی به تغییرات تکنیکی و روشی Situ
  • معاینه بادست که به جراح اجازه می دهد که تغییرات داخلی بینی را احساس کند.
  • مدت زمان جراحی کمتر
  • به هوش آمدن پس از جراحی سریعتر و دوران نقاهت کمتر برای بیمار.

بینی نژادی
روش عمل زیبایی بینی باز موجب می شود که جراح پلاستیک از مزایای سهولت درایمنی پیوندها (پوست، غضروف،‌استخوان) و مهمتر از آن، در مشاهده غضروف مناسب بینی ، و داشتن تشخیص درست بهره ببرد.
این جنبه روشی می تواند در جراحی اصلاحی ثانویه و در ترمیم راینوپلاستیک پوست ضخیم بینی نژادی مرد یا زن غیرسفید پوست دشوار باشد. مطالعه
Ethnic rhinoplasty:a universal preoperative classification system for the nasal tip
(۹-۲) عمل زیبایی بینی نژادی: سیستم طبقه بندی پیش از عمل جهانی برای تیپ (نوک بینی )
گزارش داده است که سیستم طبقه بندی نوک بینی ، برپایه ی ضخامت پوست، به جراح در تعیین اینکه آیا عمل زیبایی بینی باز برای اصلاح نقص یا بدشکلی بینی بیمار بهتر است یا عمل زیبایی بینی بسته، کمک می رساند .

سبب شناسی
به لحاظ سبب شناسی، روش های جراحی ترمیمی بینی باز و بسته موارد زیر را برطرف می نماید:

  • پاتولوژی بینی (بیماری های ذاتی و درونی بینی و بیماری های بیرونی و فرعی بینی )
  • ظاهر نازیبا(بی تناسب)
  • یک عمل زیبایی بینی ناموفق قبلی
  • مسدود بودن مسیر جریان هوا
  • بدشکلی و نقص مادرزادی بینی

ناهنجاریهای مادرزادی

  • شکاف لب و کام با هم، شکاف لب(کیلوزیس)‌ و شکاف کام(پالاتوزیس) بصورت مجزا از هم
  • ناهنجاری های بینی مادرزادی
  • ناهنجاری های بینی نژادی ناشی از ژنتیک

ناهنیجاریهای اکتسابی نظیر:

  • ورم غشاء مخاطی بینی (رینیت) ناشی از اعصاب محرک رگ­ها و آلرژی ها- التهاب غشای مخاطی بینی به دلیل یک آلرژن و به دلیل اختلالات سیستم عصبی و گردش خون
  • بیماری های سیستم خودایمنی
  • گاز گرفتن یا گزیدگی – حیوان و انسان
  • سوختگی-بامواد شیمیایی، الکتریسته، اصطکاک، گرما، نور و پرتوافشانی
  • بیماری های بافت هم بند.
  • شرایط التهابی
  • شکستگی بینی (نازو-اوربیتو-اسموئیدال)
  • شکستگی های ناحیه اسموئید زیرکاسه چشم – بینی – آسیب های وارده به بینی و کاسه چشم، و آسیب به استخوانها و دیوارهای حفره بینی ، استخوان غربالی(اسموئید) مغز را از بینی جدا می سازد.
  • نئوپلاسم ها- تومورهای خوش خیم وبدخیم
  • هماتوم بسپتال- لخته خون در سپتوم(تیغه بینی )
  • سموم-آسیب های شیمیایی ناشی از استنشاق مواد- مانند گرد کوکائین،داروهای ایروسول ضد حساسیت و غیره
  • بدشکلی های ناشی از تروما(آسیب صدمه) به دلیل blast trauma,pentevating fravma, blunt trauma
  • عفونت مقاربتی- مثل سفلیس

عمل زیبایی بینی به طور خلاصه
بعد از آن شکاف ها را بخیه می زند و سپس با نوار می بندد تابینی تازه ترمیم شده تکان نخورد و بهبودهای برش های جراحی را تسهیل نماید. گاهی اوقات به منظور افزایش استحکام یا تغییر کانتور بینی جراح از پیوند غضروف اتولوگ یا پیوند استخوان استفاده می نماید.
پیوندهای اتولوگ معمولاً از سپتوم بینی حاصل می شوند، اما چنانچه غضروف کافی نداشته باشد(ممکن است در عمل زیبایی بینی اصلاحی ثانویه برای تجدیدنظر این اتفاق رخ دهد)، سپس پیوند غضروف دنده ای(از قفسه سینه) یا پیوند غضروف شنوایی(از قسمت صدف گوش) از بدن بیمار به دست می آید. زمانیکه عمل زیبایی بینی به پیونداستخوان نیازمند باشد، از جممه، باسن یا قفسه سینه تأمین می گردد. علاوه بر این چنانچه هیج یک از انواع پیوند اتولوگ در دسترس نباشد از پیوند سنتیک (ایمپلنت بینی ) جهت تکمیل نمودن برآمدگی بینی bridgeاستفاده می گردد.

ثبت تصویری
تاریخچه تصویری کل روند عمل زیبایی بینی به سود بیمار و پزشک اجرا می شود، از مشاوره پیش از عمل شروع شده، در طول روش جراحی ادامه می یابد ، و شامل نتیجه پس از عمل هم می شود. جهت ثبت چهره شناسی قبل و بعد بینی و چهره بیمار، چشم انداز بصری ویژه مورد نیاز، توسط عکس های بینی از نمای روبرو، نمای نیمرخ، از نمای پایین به بالا و از نمای بالا به پایین ونمای سه رخ تأمین می گردد.

  • عمل زیبایی بینی باز: در پایان جراحی، پس از آنکه جراح پلاستیک شکافها را بخیه زد، بینی ترمیم شده پوشانده می شود و با نوار بسته می شود تا بی حرکت بماند تا بهبود شکاف ها منقطع نگردد خطوط راهنمای بنفش رنگ برش صحیح محل نقص را مشخص می کند
  • عمل زیبایی بینی باز: بینی جدید با نوار کاغذی آماده می شود تا تراشه فلزی برای ثابت نگهداشتن بینی روی آن قرار بگیرد و شکل صحیح بینی جدید حفظ گردد

عمل زیبایی بینی باز

پیش از عمل، خطوط راهما(بنفش) محل صحیح برش را نشان می دهد.
عمل زیبایی بینی باز
بعد از عمل، بینی نوار پیچ شده، برای قرارگرفتن تراشه فلزی آماده می شود تا بینی بی حرکت بماند و محافظت گردد.
عمل زیبایی بینی باز
تراشه فلزی توسط حفاظت از بافت نازک بینی جدید به روند بهبود زخم ها کمک می کند.
عمل زیبایی بینی باز- بانوار بستن، قراردادن تراشه فلزی، و پوشاندن بینی تازه روند عمل زیبایی بینی را کامل می کند سپس بیمار دوره نقاهت را می گذراند و پوشش زخم ظرف یک هفته پس از عمل برداشته خواهد شد.
جراحی باز بینی : غضروف جانبی تحتانی راست(آبی) در معرض اصلاح و ترمیم قرار گرفته است.
عمل زیبایی بینی باز: شکاف کلوملا در نقاط قرمز ترسیم شده جراح را در بخیه دقیق بینی یاری می دهد.
جراحی اصلاحی بینی : نقشه برش قوز بینی ، خط مشکی سطح پشتی بینی تازه را ترسیم می کند.
عمل زیبایی بینی باز نوک بینی برای باریک کردن بینی بخیه زده می شود.

  • عمل زیبایی بینی باز: شکاف ها اندونازال(درون بینی ) مستند، و بنابراین پنهان اند

شکاف پوست در کلوملا به جراح پلاستیک کمک می کند که برای پنهان نمودن جای زخم بخیه دقیقی بزند- به جز شکاف در کلوملا(نقاط قرمز رنگ) از میان پایه بینی ، شکاف کلوملا به جراح اجازه می دهد که سایز، شکل و وضعیت غضروف ها و استخوان هایی که باید اصلاح شوند را ببیند..

  • عمل زیبایی بینی باز: درون بینی برش ها غضروف جانبی تحتانی(آبی) را نشان می دهند، که یکی از غضروف های بال شکل هستند که نوک بینی را می سازند. خطوط ناهموار قرمز رنگ ترسیم شده محل شکاف کلوملا را نشان می دهند وقتی پوست از چارچوب غضروف و استخوان بلند شود، جراح کار اصلاح بینی را اجرا می کند.
  • عمل زیبایی بینی باز. به منظور باریک نمودن نوک بینی ایی که خیلی پهن است، جراح ابتدا علت پهنای زیاد بینی را تعیین می نماید. بخیه هایی که در محل معین قرار می گیرند نوک بینی را باریکتر خواهند نمود.

خطوط قرمز ترسیم شده نشانگر لبه غضروف نوک بینی هستند که وقتی جراح رأس غضروف چین خورده را تنگتر کند، باریک خواهند شد. بخیه(آبی روشن) با سوزن(سفید) خاتمه می یابد، انبرک غضروف بینی را در جای خود نگه می­دارد تا بخیه زده شود.

  • برش قوز بینی : خطوط مشکی ترسیم شده نشان دهنده نتیجه دلخواه کوچک کردن بینی هستند: یک بینی صاف قوزبینی استخوانی است(قرمز) در بالای خط خاکستری دالبر شکل

پس از تراشیدن توده اصلی قوز بینی بااستخوان بر، جراح اقدام به حجاری کردن، تصحیح وصاف کردن استخوان های بینی با روش سوهان زدن می نماید.
وسایل عمل زیبایی بینی
سوهان های تراشیدن استخوان، در درجات وانواع متنوع که جراح پلاستیک برای اصلاحات لازم جهت ایجاد یک بینی جدید استفاده می کند.

انواع جراحی بینی – اولیه وثانویه

در عمل جراحی پلاستیک، اصطلاح راینوپلاستی اولیه به معنای ترمیم ، و تصحیح عملکردی یا زیبائی شناختی برای اولین بار می باشد. اصطلاح راینوپلاستی ثانویه به معنای تجدیدنظر در یک عمل زیبایی بینی ناموفق می باشد. رخدادی که در ۲۰-۵ درصد از جراحی های بینی اتفاق می افتد، از ا ینرو به آن راینوپلاستی اصلاحی گفته میشود.
اصلاحاتی که در عمل زیبایی بینی ثانویه انجام می شود شامل تغییر شکل آرایشی بینی به علل شکستگی نامعلوم بینی ، نوک بینی معیوب، برای مثال خیلی باریک، قلاب مانند(منقار طوطی) یا مسطح(بینی کوتاه و بزرگ و سربالا) ، وبازکردن مسیر جریان هوا می شود. گرچه اکثر جراحی های بینی ثانویه به روش باز انجام میشوند، اینگونه اصلاحات به لحاظ فنی پیچیده اند،‌گاهی به خاطر ساختار تکیه گاه بینی درراینوپلاستی اولیه ساختار بینی تغییر شکل می­دهد یاتخریب میشود، بنابراین جراح باید با پیوند غضروف حاصل ا زگوش(پیوند غضروف شنوایی) یا از قفسه سینه( پیوند غضروف دنده ای) تکیه گاه بینی را از نو خلق کند.

بازسازی بینی
عمل زیبایی بینی : نمای جانبی راست از غضروف ها واستخوان بینی
عمل زیبایی بینی : دیوار جانبی حفره بینی
در عمل زیبایی بینی ترمیمی، نقص ها و بدشکلی هایی که جراح پلاستیک با آنها مواجه می شود و بایستی آنها را به شکل، ظاهر و عملکرد طبیعی برگرداند شامل موارد زیر است: استخوانهای شکسته وجابه جا شده بینی ، غضروف های از هم گسیخته و جابه جا شده، فرو ریختن برآمدگی بینی (bridge of nose) ، نقص مادرزادی، تروماها، اختلال خود ایمنی، سرطان، آسیب های درون بینی ناشی از سوء مصرف دارو و نتایج راینوپلاستی اولیه ناموفق.
در جراحی زیبایی بینی پس از تراشیدن استخوانها قوز استخوانی بینی کاهش یافته و استخوانهای بینی هم تراز می شوند.
زمانیکه غضروف از هم گسیخته شده، بخیه کردن برای اتصال مجدد، یا استفاده از پیوندهای غضروفی جهت پنهان نمودن گودرفتگی موجب بازسازی دوباره شکل طبیعی بینی بیمار می گردد.
زمانیکه برآمدگی بینی (bridge of nose) فرو ریخته است، می توان از غضروف دنده ای، غضروف گوش، یا پیوند استخوان جمجمه ای استفاده نمود تا بی عیبی آناتومیک بینی را به آن بازگردانیم و بنابراین زیبایی بینی را استمرار ببخشیم.
برای تکمیل نمودن تیغه بینی (dorsum) ترجیح داده می شود که از غضروف اتولوگ و پیوندهای استخوانی استفاده شود تا از اندام مصنوعی زیرا شیوع پس زدن بافتی و عوارض پزشکی کاهش یافته است.

تشریح جراحی برای عمل ترمیمی بینی
بینی انسان یک اندام حسی است که از نظر ساختاری از سه نوع بافت تشکیل شده است:‌ (i) تکیه گاه غضروف استخوانی (ii) آسترغشای مخاطی (iii) پوست خارجی. توپوگرافی بینی اسنان یک ترکیب مطبوع از برجستگی ها، منحنی ها و تورفتگی هاست ظاهر هریک از این ها نمایانگر شکل استخوان بندی زیرآنهاست. از این رو، این خصوصیات آناتومیک بینی را به زیر واحدهایی تقسیم می کند: i )خط میانی نوک بینی (تیپ) (iii تیغه بینی (dorsum) ، (iv) مثلث های نرم، (V)لوبول های آلار و (vi) دیواره های جانبی. به لحاظ جراحی، لبه های زیر واحدهای بینی موقعیت ایده آلی برای زخم ها هستند، که به موجب آن نتیجه زیبایی شناختی ممتازی حاصل می شود، یک بینی اصلاح شده با رنگ و بافت مطابق پوست.

اسکلت بینی (استخوان بندی بینی )
بنابراین ، نتیجه یک عمل زیبایی بینی موفق کاملاً به حفظ نسبی تمامیت و کمال استخوان بندی بینی وابسته است که شامل موارد زیر است

  • استخوان های بینی و مراحل صعودی آرواره در یک سوم بالایی، (b) جفت غضروف های جانبی فوقانی در یک سوم میانی و (c) غضروف های آلار جانبی-تحتانی- در یک سوم پائینی. از این رو،‌مدیریت جراحی عمل ترمیمی بینی آسیب دیده ، معیوب یا بدشکل نیازمند آن است که جراح پلاستیک سه لایه آناتومیک را دستکاری کند.

۱٫چارچوب غضروفی-استخوانی- غضروف های جانبی فوقانی که محکم به لبه پشتی استخوان های بینی و تیغه بینی متصل شده اند، این اتصال آنها را به بالای حفره بینی آویزان می کند. جفت غضروف های آلار باهم شکل یک سه پایه را تشکیل می دهند که از یک سوم پائینی بینی حفاظت می کند و به روزنه گلابی شکل دهانه حفره بینی در جلوی جمجمه الحاق شده است.
برآمدگی سوراخ بینی همان رأس غضروف آلار می باشد، که از نوک بینی حفاظت کرده و مسئول رفلکس خفیف نوک بینی است.

۲٫آستربینی – لایه نازکی از مخاط عروقی که محکم به سطح عمیقی استخوان ها و غضروف های بینی چسبیده است. این چسبندگی متراکم به داخل بینی حرکت مخاط را محدود می کند، در نتیجه اصولاً‌ کوچکترین نقص مخاطی(کمتر ازmm 5) می تواند بخیه زده شود.

۳٫پوست بینی – یک پوشش محکم که از زیرگلابل (برجستگی میان دو ابرو) سرچشمه می گیرد که به طور پیشرونده باریکتر و غیرقابل انعطاف می شود. پوست یک سوم میانی بینی ، تیغه غضروفی بینی (دورسام)، و غضروف های جانبی فوقانی را می پوشاند و نسبتاً‌غیرارتجاعی است، اما در ۳/۱ انتخایی بینی ، پوست محکم به غضروف های آلار چسبیده است، و کمی انعطاف پذیر می باشد. پوست لوبول آلار و بافت نرم زیر آن یک واحد آناتومیک نیمه صلب را می سازند که از منحنی متناسب لبه آلار و گشودگی مجراهای قدامی بینی نگهداری می کند. برای حفظ این شکل و گستردگی بینی ، جابه جایی لوبول آلار باید با پیوند غضروفی همراه باشد با اینکه لوبول آلار اصولاً شامل غضروف نیست، پوست بینی به خاطر غدد چربی فراوان در آن، گاهی یک بافت چرب می باشد. علاوه براین، در خصوص تیغ زنی،
وقتی با پوست سایر نواحی صورت مقایسه کنیم معمولاً‌اثر زخم روی پوست بینی ناپیداست که جراح اجازه می دهد که بتواند اثرات زخم جراحی اش را پنهان کند.

اصول جراحی زیبایی بینی

اصول فنی جراحی ترمیمی بینی از اصول اجرایی ضروری جراحی پلاستیک سرچشمه می گیرد که تکنیک و روش تأیید شده منجر به نتیجه زیبا و عملکردی خوشایند خواهد شد. از این رو ترمیم راینوپلاستیک زیرواحد جدید بینی از ظاهر طبیعی واقعی ، در چند مرحله انجام می شود، استفاده از بافت های درون بینی (اینترانازال) برای اصلاح نقایص مخاط، تقویت غضروف برای مقاومت در برابر انقباض و افت بافت(فروپاشی توپوگرافیک)، طراحی لایه های محوری پوست براساس الگوهای سه بعدی مشتق از زیرواحدهای توپوگرافیک بینی ، و تصحیح نمودن اصلاحات حاصل از مجاری زیرجلدی استخوان، غضروف و گوشت.
با این وجود پزشک جراح و بیمار تحت عمل زیبایی بینی بایستی این حقیقت را بپذیرد که زیرواحد بازسازی شده بینی یک بینی مطلوب نیست، چیزی نیست به جز یک کلاژ از کلاژن های چسبیده به هم. از پوست پیشانی، گونه،‌مخاط؛ آسترودهلیزی سپتوم بینی ، و اجزای غضروف گوش- که تنها به دلیل ظاهرش ، بافت و رنگ پوست همان بینی اصلی است.

ترمیم بینی

در نوسازی بینی ، هدف نهایی جراح پلاستیک خلق دوباره سایه ها، ظاهر، رنگ پوست، بافت پوست است که در فاصله محاوره ای (یک متر) بینی طبیعی بیمار را تعریف می کنند. هنوز هم برخی نتایج زیبایی شناختی روش جراحی پیچیده تری را درخواست می کنند که نیازمند آن است که جراح بینی ( عمل زیبایی بینی ) مورد نیاز بیمار با تصویر ذهنی بیمار تعادل برقرار نماید.
در زمینه جراحی ترمیمی چهره شناسی بیمار، بینی نرمال یک قالب سه بعدی است برای جایگزین نمودن اجزای از بین رفته بینی ، که جراح پلاستیک با استفاده از ابزار قالب سازی، انعطاف پذیر، محکم بازسازی می­کند- نظیر غضروف، استخوان و لایه های پوست و بافت.
در ترمیم نقص جزئی، نظیر لوبول آلار(برجستگی بالای سوراخ های بینی )، جراح از سمت مخالف بینی که آسیبی ندیده است به عنوان مدل سه بعدی برای ساختن الگوی آناتومیک جهت بازسازی زیر واحد دفرمه شده به وسیله قالب گیری ماده انعطاف پذیر قالب مستقیماً‌ Spaxe برروی آناتومی بینی طبیعی و سالم استفاده می نماید.
برای موثر بودن بازسازی کامل بینی ، قالب باید از مشاهده روزانه بینی طبیعی و از عکس های بیمار قبل از آسیب دیدن بینی برگرفته شود. جراح بخش های از دست رفته را با بافتی که از نظر کمی و کیفی مشابه بافت خودبینی باشد را جایگزین می نماید. آستربینی را با مخاط، غضروف را با غضروف ، استخوان با استخوان و پوست را با پوست خودبینی جایگزین می کند تا بافت و رنگ پوست زیرواحد آسیب دیده بیشترین مطابقت را داشته باشند.
برای برخی جراحی های ترمیمی لایه پوست به پیوند پوست ارجحیت دارد زیرا به طور کلی فلاپ پوست به دلایل زیر درمان برتر است: برای تطبیق بیشتر رنگ و بافت پوست بینی ، مقاومت بیشتر در انقباض بافت، فراهم نمودن حالت عروقی بهتر برای استخوان بندی بینی . بنابراین ، زمانی که پوست مطلوب موجود باشد، پوست بینی بهترین منبع است علاوه براین با وجود تمایل قابل توجه به اسکارینگ، فلاپ پوست بینی ملاحظه اولیه برای بازسازی بینی است و علت آن شباهت بیشتر به واقعیت است.
موثرترین راه عمل ترمیمی بینی برای اصلاح جراحت پوست بینی ، بازسازی کل زیرواحد بینی می باشد، بنابراین برای درک کردن کل زیرواحدهای بینی جراحت بسط داده شده است. از لحاظ فنی این اصل جراحی منجر می شود که زخم ها در مرحله گذار توپوگرافیک بین زیرواحدهای زیربنائی شناختی مجاور قرار گیرند، که از پیش هم گذاشتن دو نوع پوست مختلف در یک زیرواحد زیبایی شاختی یکسان ممانعت می کند،‌جایی که تفاوت های رنگ و بافت خیلی قابل توجه باشد حتی با عمل ترمیمی بینی با استفاده از پوست خود بینی – با این وجود، در مرحله نهائی بازسازی بینی – کپی کردن آناتومی بینی طبیعی به وسیله حجاری زیرجلدی، جراح زخم ها را اصلاح نموده و آنها را نامرئی تر تحویل می دهد.

علل ترمیم
جراحی زیبایی بینی : ضایعه ملانوما، نوعی سرطان پوست که برای پوست بینی اتفاق افتاده است. جراحی زیبایی بینی برای اصلاح نقایص و بدشکلی ها می تواند به دلایل زیر باشد:
۱٫سرطان پوست: رایج ترین علت جراحی ترمیمی بینی ، سرطان پوست به ویژه ضایعات ملانوما و سرطان سلولهای بنیادی می باشد. این اپیدمیولوژی انکولوژیک در میان افراد سالخورده و افراد ساکن مناطق جغرافیایی خیلی آفتابی بیشتر رخ می دهد گرچه همه انواع پوست، مستعد ابتلا به سرطان پوست هستند اما از نظر اپیدمیولوژی سفیدپوستان مستعدترین افراد برای سرطان پوست می باشند. بعلاوه راجع به اثر زخم های جراحی پلاستیک، سن بیمار فاکتور قابل توجهی در بهبود به موقع ضایعه سرطان پوست پس از جراحی می باشد. برحسب Scarrification ، پوست بسیار ارتجاعی افراد جوان گرایش بیشتری برای ایجاد زخم های ضخیم تر و برجسته تر دارد. بنابراین در بیماران جوان پنهان نمودن اثر زخم های جراحی زیبایی بینی ملاحظات زیبایی شناختی بیشتری نسبت به بیماران مسن می طلبد. پوست افراد مسن خاصیت ارتجاعی کمتری دارد و اثر زخم ها کمتر قابل توجه است.
۲٫نقص های بینی ناشی از تروما. گرچه عمل زیبایی بینی به علت تروما شیوع کمتری دارد، نقص یا بدشکلی بینی ناشی از تروماها نیازمند جراحی ترمیمی است که همانند اصلاح ضایعات ناشی از سرطان از اصول نگهداری(حفاظتی) جراحی پلاستیک پیروی می کند.
۳٫بدشکلی های مادرزادی. خصوصیات منحصر به فرد استخوان، غضروف و پوست بیماران مبتلا به نقایص مادرزادی و ناهنجاری های وابسته به آن جداگانه مورد بررسی قرار گرفته اند.


تکنیک جراحی-The nasolabial flap
ساقه فلاپ نازو لبیان برروی دیوار جانبی بینی قرار داد و به منظور ممانعت از رخ دادن (bridge effect) برای فلاپ قرار گرفته و در میان زاویه ناز و فیشال تا حداکثر ۶۰درجه کم و زیاد می شود.

  • جراح فلاپ بینی لبی را طراحی کرده و محور مرکزی آن را با زاویه ۴۵ درجه ای از محور طولانی دورسام بینی تنظیم می کند. شکل فلاپ پوست توسط جراح از روی الگوی جراحت ساخته می شود.
  • یک شکاف برای فلاپ ایجاد شده است (بدون تزریق اپی نفرین برای بی هوشی) که سپس بین چربی زیرجلدی و لایه پوششی فیبری ماهیچه از پایین به بالا کشیده می شود.
  • تازمانی که فلاپ پوست بتواند آزادانه روی نقص بینی جای بگیرد برش ادامه می یابد. مثلث بارو از پوست بین لبه میانی فلاپ و دورسام بینی حذف می شود. مثلث را می توان قبل یا بعد از ترفیع بینی –لبی برش داد.
  • سپس فلاپ به پشت خم شده و می تواند زیر بزرگنمایی لوپ باریک شود،‌گرچه فلاپ بینی –لبی نمی تواند به آسانی فلاپ محوری پوست باریک شود.
  • بعد از اینکه فلاپ بینی -لبی در محل معین قرار گرفت جایگاه دهنده با بخیه بسته می شود. برای جراحت دیواره جانبی بینی که کمتر از ۱۵mm عرض داشته باشد، جایگاه دهنده فلاپ را می توان در ابتدا با بخیه مسدود نمود. برای جراحت عریض تر از ۱۵mm به ویژه جراحتی که لوبول آلار و دیواره جانبی بینی را فرا گرفته باشد. بستن اولیه نشان داده نشده است زیرا اینگونه بستن جراحت استرس های اضافی را به فلاپ پوست تحمیل می کند، در نتیجه خطر سفیدشدن پوشت یا منحرف شدن یا هردو وجود دارد. به وسیله جلوبردن پوست گونه به سمت محل اتصال نازوفیشال، جائی که به بافت های عمیقی بخیه شده است. از اینگونه خطرات جلوگیری خواهد شد. علاوه براین، جراحت باریک باعرض کمتر از ۱mm می تواند توسط اپی تلیالیزاسیون مجدد اتونرم (خودکار) بهبود یابد.

:Paramedian Forehead flap III
نخستین پیوند پوست برای بازسازی بینی است، که به وسیله جایگزین نمودن هریک از زیرواحدهای زیبائی شناختی بینی بکار می رود به ویژه در خصوص مشکلات تفاوت در رنگ پوست و ضخامت بافت کارآیی دارد. فلاپ پیشانی یک فلاپ محوری پوست برپایه شریان سوپرا اوربیتال (شاخه شریان افتالمیک)‌و شریان سوپراتروکلیار(پایانه شریان افتالمیک) است که به منظور افزایش نتیجه زیبایی وعملکردی بینی باریک شده ووارد شبکه عصبی زیرپوست می شود.
در Paramedian Forehead flap طول محدود است به ویژه زمانی که خط رویش موی پیشانی بیمار اندک باشد. در اینگونه بیماران، می توان بخش کوچکی از پوست جمجمه را به فلاپ افزود، اما پوست جمجمه بافت متفاوتی دارد و رویش مو در آن ادامه می یابد، با تعیین محل متقاطع فلاپ از میان خط رویش مو از اینکه عدم تطابق ها جلوگیری می شود. در عین حالآن بخش از فلاپ پوست رندوم است و خط وقوع نکروز(مرگ بافت زنده) وجود دارد.
Paramedian Forehead flap دو زیان دارد ،‌یکی از لحاظ عملیاتی و دیگری به لحاظ زیبایی. از نظر عملیاتی ، بازسازی بینی به روش فلاپ پیشانی پارامدیان یک روند جراحی دو مرحله ای است که ممکن است برای بیماری که سلامتی اش شامل خطرات پزشکی ثانویه قابل توجه است یک مشکل باشد.
با این وجود، مرحله دوم بازسازی بینی می تواند با یک بیمار تحت بی هوشی موضعی اجرا شود. به لحاظ زیبایی شناسی گرچه اثر زخم جایگاه دهنده فلاپ به خوبی التیام می یابد. اما این اثر زخم قابل مشاهده است و بنابراین پنهان کردن آن به ویژه در مردان دشوار است.
(زیرعکس)جراحی زیبایی بینی : طرح روش فلاپ پیشانی پارامدین

تکنیک جراحی- فلاپ پیشانی پارامدین
جراح براساس اندازه های نقصی که باید اصلاح شود قالبی را از فویل فلزی سه بعدی برای بیمار می سازد و فلاپ پیشانی پارامدین را طراحی می کند. با استفاده از اسکنر اولتراسونیک، flap-pedicle با سیگنال داپلر از سرخرگ سوپراوربیتال در مرکز تنظیم می شود. سپس یک دوم دیستال(دور) فلاپ کالبدشکافی شده و به داخل شبکه عصبی زیردرمی باریک می شود.

  • جراح با توه به ابعاد جراحت بینی یک قالب فویل فلزی می سازد.
  • با به کاربردن اسکنر اولتراسونیک داپلر، جراح ساقه محوری فلاپ بافت را تشخیص می دهد. (ترکیب سرخرگ سوپراوربیتال و سرخرگ سوپر اتروکلیار)، معمولاً در پایه، کنار پیشانی میانی، نقطه معمولاً‌بین خط میانی و شکاف سوپراوربیتال است.
  • پالس داپلر جریان خون سرخرگ سوپراوربیتال را تا حد ممکن ردیابی می کنیم ، آن را به عنوان خطی عمودی ترسیم کرده و ادامه می دهیم تا خط رویش مو را قطع کند. خطی که از پالس خون کشیده شده محور مرکزی فلاپ پیشانی است.
  • طول فلاپ توسط قراردادن یک گاز پانسمان ۴×۴ اینچی تانخورده و کشیده نشده روی جراحت تعیین می گردد و از پایه ساقه تا دوترین نقطه جراحت اندازه گیری می شود. این اندازه طول محورمرکزی فلاپ پوست است.
  • قالب ۱۸۰درجه چرخانده شده و در بخش دیستال(دور) محور فلاپ پوست قرار می گیرد، جراح آن را با ماژیک جراحی طراحی می کند. این طراحی موازی محور مرکزی ادامه می یابد، و ۲cm برای فلاپ پروکزیمال(نزدیک) باقی می ماند.
  • بدون تزریق اپی نفرین برای بی هوشی، فلاپ برش خورده ونیمه دیستال بین چربی زیرجلدی وماهیچه پیشانی بالا کشیده می شود.
  • تقریباً دربخش میانی پیشانی، جراح سطح تشریح را با تاصفحه زیرماهیچه ای حفر می کند. این کالبد شکافی به سمت پیشانی و گلابل (برجستگی میان دو ابرو) پیش می رود و تا جائی ادامه می یابد که فلاپ پوست بتواند متحرک باشد و روی بینی به راحتی پس و پیش شود.
  • تحت بزرگنمایی لوپ، بخش دیستال فلاپ پیشانی به سمت شبکه عصبی زیر پوست عاری از چربی می شود، در عین حال زدودن چربی باید محافظه کارانه باشد و به ویژه اگر بیمار مصرف کننده دخانیات یا دیابتی یا هردو باشد. زیرا برخی فاکتورهای سلامت روی گردش خون و ریزش بافت اثر منفی دارند و بنابراین روی بهبود به موقع و صحیح اثرات عمل زیبایی بینی اثر سوء می گذارند.
  • زمانی که جایگاه دهنده توسط ابزار حفاری تا عمق ماهیچه پیشانی بسته شد، فلاپ آماده تزریق است. در این زمان می توان اپی نفرین رقیق شده را به پوست پیشانی تزریق نمود اما نه نزدیک به ساقه فلاپ پیشانی. علاوه براین، ‌اگر جراحت دیستال عریض تر از ۲۵mm باشد معمولاً توسط بخیه بسته نمی شود بلکه بوسیله اپتیلالیزاسیون دوباره بهبود می یابد.
  • فلاپ پیشانی با بخیه های زیرجلدی و بخیه های پوست به جراحت بینی الحاق می شود. اگر کشش اضافه بخینه با رنگ فلاپ پوست سازگار باشد می توان بخیه را توسط فلاپ پوست شل کرد و ۱۵-۱۰ دقیقه صبر کرد. چنانچه رنگ پوست هم چنان سازگار ماند(سفید) بخیه برطرف می شود.
  • بعد از الصاق کامل فلاپ پیشانی paramedian به بینی ، جراحت های جراحی تنها با پماد آنتی بیوتیک پوشانده می شوند.

فلاپ مخاطی جداری
فلاپ بافت مخاطی جداری تکنیکی است برای اصلاح نقایص نیمه دیستال(دور)‌بینی و اصلاح تقریباً همه انواع عیوب آستر مخاطی بینی . فلاپ بافت مخاطی جداری، که یک پیوند ساقه با پایه قدامی باشد توسط شاخه جداری (ضریع غضروف جداری) می تواند درو شود.

تکنیک جراحی- فلاپ مخاطی جداری
جراح فلاپ بافتی مخاطی جداری برپایه قدامی راتا عریض ترین حد ممکن برش می دهد، و سپس با یک برش کوچک خلفی آن را رها می کند، اما فقط به خاطر نیاز به دوران فلاپ بافتی در جراحت بینی .

  • جراح ابعاد جراحت بینی را اندازه گیری می کند(طول ، عرض و عمق) ، سپس آنها را روی سپتوم بینی ترسیم می کند و در صورت امکان یک حاشیه اضافه با عرض ۳-۵mmبه اندازه های جراحت می افزاید، از این گذشته، فلاپ بافتی مخاطی باید حداقل عرض ۱-۵cm داشته باشد.
  • سپس جراح در میان کف و سقف سپتوم بینی دو شکاف موازی ایجاد می کند، شکاف ها به طور قدامی به سمت جلوی ستون بینی به هم می پیوندند.
  • با استفاده از یک بالابر، فلاپ سطح زیر ضریع غضروف مخاطی
  • ( (sub-mocoperichondrium کالبد شکافی می شود. لبه دیستال فلاپ با یک تیغه قائم الزاویه برش می خورد، و سپس به درون جراحت منتقل می شود. غضروف بی حفاظ دوباره اپی تلیوم خواهد ساخت، وسمت مخالف مخاط جداری را مختل نمی کند.
  • گونه تکنیکال فن فلاپ مخاطی جداری، فلاپ Trap-door (دریچه/تله) است که برای ترمیم یک سمت از نیمه بالائی آستربینی به کار می رود. به عنوان فلاپ مخاطی جداری مستقر در بخش فوقانی شکل مستطیل در سوی دیگر حفره بینی قرار می گیرد مانند تله.

این فلاپ مخاطی جداری یک فلاپ تصادفی (رندوم)‌است که ساقه آن در محل اتصال سپتوم و اسکلت جانبی بینی مستقر است.
جراح فلاپ مخاط جداری را به سمت سقف سپتوم بالا می کشد و سپس آن رادر حفره دیگر سوی بینی از میان شکاف ناشی از بخش کوچک و باریک سقف پشتی سپتوم قطع می کند. پس از آن، فلاپ مخاطی جداری روی جراحت آسترمخاطی بینی جانبی کشیده می شود.

مدیریت جراحی
تکنیک های جراحی زیبایی بینی که در زیر آمده اند، برای مدیریت جراحی موارد زیر تأیید شده اند:
(i)نقایص ضخامتی جزئی (ii) نقایص ضخامتی کامل (iii) ترمیم نیمه بینی (همی نازال) و (iv) ترمیم کل بینی
I . نقایص ضخامتی جزئی
نقض ضخامت جزئی جراحتی است که در آن اسکلت بینی پوشش بافت نرم کافی را داراست ولی برای بخیه زدن خیلی بزرگ است. براساس محل زخم، جراح دو انتخاب برای ترمیم اینگونه جراحت ها را دارد:
(i التیام جراحت به وسیله اپی تلیالیزاسیون دوباره
(ii التیام جراحت بوسیله پیوند پوست پرضخامت
علاوه براین،‌به خاطر اجتناب از ظاهر وصله شده در پیوند پوست درمان با اپی تلیالیزاسیون مجدد می تواند جراحت های بینی را تاقطر ۱۰mm با موفقیت ترمیم کند و اگر جراحت حاصله به لحاظ زیبایی قابل قبول نباشد بعداً می تواند اصلاح شود، پس از بهبودی جراحت.
نقایص بزرگتر بینی بوسیله اپتیلیال سازی دوباره با موفقیت درمان می شوند. اما دو مشکل ایجاد می کنند. اول ، زخم منتجه گاهاً ‌وصله ای عریض از بافت است که به لحاظ زیبایی بدتر از زخم های ایجاد شده توسط سایر تکنیک های اصلاح نقص بینی است.
اگرچه پوست کانتوس میانی در این مورد استثناست. دومین مشکل در مان از طریق اپتلیال سازی مجدداین است که انقباض جراحت آناتومی بینی را از شکل طبیعی خارج می کند، که می توان آن را بدشکل ناحیه لبه آلار بیان کرد.
به همین دلیل عموماً درمان با اپتیلیالیزاسیون مجدد برای نقایص یک سوم دیستال بینی توصیه نمی شود،
با این وجود یک زخم کوچک دقیقاً روی نوک بینی از این قاعده مستثنی است.
پیوند پوست پرضخامت یک تکنیک موثر مدیریت جراحت برای نقایص است که عروق رسانی خونی دارند و بستر اسکلت بینی از بافت نرم پوشیده شده است.
گوش بیمار به عنوان جایگاه دهنده پیوند پوست ازجحیت دارد که از آن پیوندهای پوست پیش شنوایی و پیوندهای پوست پس شنوایی به دست می آید که گاهی با مقادیر اندکی بافت چربی برای پرکردن حفره جراحت همراهند.
با این حال اصلاح بینی با پیوند پوست برگرفته شده از گردن بیمار توصیه نمی شود زیرا آن پوست یک بافت چرب نامتراکم ، پوشیده از موی ریز است با غدد چربی و فولیکول های اندک که این شباهتی به پوست چرب بینی ندارد.
از مزایای فنی اصلاح معایب بینی بوسیله پیوند پوست، مدت زمان جراحی کوتاه تکنیک جراحی ساده، و شیوع کم فساد بافت می باشد موثرترین اصلاحات با جراحت کم عمق و بافت نرم حمایت گر کافی همراهند که مانع از گودرفتگی آشکار وبرجسته می شوند بااین وجود دو تا از معایب پیوند پوست عبارتند از عدم تطابق بافت پوست و رنگ پوست که ممکن است نتیجه ترمیم با ظاهری وصله دار باشد. سومین ایراد، تمایل طبیعی هیستولوژیک(بافت شناسی) این پیوند پوست به انقباض است که ممکن است شکل بینی ترمیم شده را ازحالت طبیعی خارج کند.

نقایص پرضخامت
نقایص پرضخامت بینی برسه نوعند: (i جراحات پوست و بافت نرم، با مشخصه استخوان یا غضروف بی حفاظ (بدون پوشش)‌یا هردو (ii جراحاتی که در میان اسکلت بینی گسترده شده اند. و (iii جراحاتی که از هرسه لایه بینی : پوست، ماهیچه و چارچوب غضروفی استخوانی می گذرند. براساس ابعاد (طول، عرض، عمق) و محل توپوگرافیک جراحت و تعداد لایه های از بین رفته بینی ، جراح تکنیک عمل زیبایی بینی برای ترمیم نقایص پرضخامت را تعیین می نماید. هریک از زیرواحدهای زیربنائی شناختی بینی به تنهایی و در ترکیب باهم بررسی می شوند.
(a کانتوس میانی
پوست بین دورسام بینی و زردپی کانتال میانی انحصاراً برای درمان به روش ثانویه(ایتلیال سازی مجدد) مناسب است . گاهی نتایج فراتر از آن چیزی است که با پیوند پوست یا فلاپ و فلاپ بافت به دست می آید.
به دلیل اینکه روپی کانتال میانی به استخوان صورت چسبیده است به آسانی در برابر فشار ناشی از انقباض جراحت مقاومت می کند، علاوه براین حرکت پیشانی میانی نیز این مقاومت را بیشتر می کند. به علاوه، منطقه کانتال میانی به لحاظ زیبائی توسط سایه های دورسام بینی و لبه سوپرابیتال پنهان شده است، بنابراین اختلاف های موجود در کیفیت رنگ و بافت پوست جایگزین را محو می کند.
درمان با اپتیلیالیزاسیون دوباره حتی زمانیکه جراحت تا استخوان بینی وسعت یافته باشد نیز اتفاق می افتد اگرچه میزان بهبودی به ظرفیت بهبود زخم بیمار بستگی دارد، اما جراحات بینی تا قطر ۱۰mm گاهی در ۴هفته پس از عمل درمان می شوند.
با این حال، یکی از عوارض بالقوه اما نادر این روش عمل ترمیمی بینی ، شکل گیری شبکه کانتال میانی است، که می تواند با دو تکنیک Z -پلاستی متقابل اصلاح شود. این تکنیک از شکل افتادگی اعمال شده توسط انقباض بافت زخم، شکل و محل آن روی بینی .
زیرعکس: جراحی زیبائی بینی : یک ضایعه سرطان سلول بنیادی روی محل اتصال زیرواحد آلار چپ و زیرواحد دیواره جانبی دورسال چپ روی سوراخ چپ بینی .
زیرعکس: جراحی زیبائی بینی : طرح برش تقسیم شده جراحی موس برای قطع کردن ضایعات سرطانی قبل از عمل ترمیمی بینی .

  • دورسام بینی و نقص دیواره جانبی بینی

اندازه نقصی که در بینی ایجاد شده، یا در دورسام یا در دیواره جانبی یا هردو، تعیین کننده روش فلاپ پوست قابل اجرای مطابق بازیرواحدهای زیبایی بینی می باشد.

  • جراحت با قطر کمتر از ۱۰mm می تواند یا به روش اولیه(بخیه زدن) یا بوسیله روش ثانویه(اپیتلیالیزاسیون مجدد) کنترل شود.
  • جراحت با قطر ۱۰-۱۵mm می تواند با فلاپ دولوبی اصلاح شده تک مرحله ای ترمیم شود، زیرا بیشترین هماهنگی را با رنگ و بافت پوست زیرواحد جراحت دیده دارد. گرچه تمام زخم ها را نمی توان در حاشیه مربوط به زیرواحدهای زیبایی بینی پنهان نمود اما قابلیت اثر زخم گذاشتن ممتاز آن نواحی پوست بینی اینگونه معایب هیستولوژیک (بافت شناسی) را به حداقل می رساند.

در بیماری که سرطان سلول بنیادی او به روش جراحی موس قطع شده است، زخم ناشی از عمل ترمیمی بینی (فلاپ دولوبی جانبی ضخیم به اندازه ۱۱mm روی استخوان و غضروف اعمال می شود) توسط هم تراز کردن محور لوب دوم و قرار گرفتن پیوند پوست در محل اتصال دورسام بینی و دیواره جانبی بینی ، پنهان می شود.

  • جراحت پربا قطر بیشتر از ۱۵mm می تواند به روش paramedian foreheed flap اصلاح گردد، که برحسب نیاز با کل دور سام بینی و یا دیوار جانبی بینی ترمیم خواهد شد. مدیریت جراحی اینگونه جراحات(با قطر کمتر از ۱۵mm ) گاهی نیازمند بزرگ کردن جراحت است تا پیوند پوست کل زیرواحد زیبایی را فرا گیرد.

علاوه براین چنانچه جراحت، دورسام و دیوار جانبی بینی را فرا گیرد، روش ترمیمی قابل اجرا برای جایگزین نمودن پوست جانبی بینی با محل الحاق آن به دورسام، فلاپ پوست پیشرفت کرده تا گونه می باشد سپس paramedin forehead flap برای روکش تازه کردن دورسام بینی بکار می رود.

  • جراحت دیواره جانبی بینی که قطری بیش از ۱۵mm دارد را نیز می توان با یک فلاپ بینی بی فوقانی اصلاح نمود . این روش ویژه ترمیم نقایص دیستال است که در قسمت محدب نوک بینی و لوبول آلار قرار گرفته اند.

در درطوتی که منبع پوست کافی برای ترمیم پایه ساقه فلاپ موجود باشد وجایگاه های دهنده در ابتدا قابل انسداد نباشد فلاپ بینی لبی می تواند نقایصی که دو سوم دیستال بینی را فرا گرفته اند اصلاح کند. ولی ایراد عمده فلاپ بینی لبی حجیم شدن است. (bulkiness) به جز در بیماران مسن با پوست گونه نازک، با این حال این روش برای بیمارانی که برای عمل زیبایی بینی دومرحله ای باروش paramedian forehead flap مناسب نیستند موثر است.

  • نقایص بینی که استخوان یا غضروف جانبی بینی را درگیر کرده اند با پیوندهای مستقل استخوان جداری پهن و غضروف مدیریت شده اند. نقایص کوچک دورسام بینی رامی توان با پیوندغضروف حاصل از سپتوم یا صدف گوش پوشش داد. اصلاح نقایص بزرگ دورسام بینی نیازمند حمایتی استوار از پیوند استخوان ضمیمه شده است.

پیونده دنده­ای (از قفسه سینه) برای اینگونه اصلاحات ایده آل است، زیرا این پیوند می تواند از گسترش غضروف حاصل شود که حجاری شده تا بتواند به سمت نوک بینی خم شود، سایر جایگاه های دهنده بالقوه برای ترمیم دورسام بینی لایه خارجی جمجمه، کرست ایلیاک و لایه داخلی ایلیوم هستند.

  • جهت اصلاح نقص آستر دوسوم بالایی بینی ، ابعاد جراحت(طول، عرض، عمق) تکنیک را تعیین می کند. نقایص آستربینی با قطر کمتراز ۵mm مقدمتاً می تواند با بخیه مسدود شود.

نقایص آستربینی با قطر ۵-۱۵mm را می توان با فلاپ حاصل از نواحی از بینی که حفاظت شده مانده­اند توسط استخوانهای بینی یا بوسیله غضروف جانبی بالایی مسدود نمود.
جایگاه دهنده فلاپ می تواند بوسیله روش ثانویه، اپتلیالیزاسیون دوباره درمان گردد. برای یک نقص مخاطی بزرگتر از قطر ۱۵mm فلاپ مخاطی جداری trap-door به سقف سپتوم بینی پیوند می شود.
(C) نقص نوک بینی
عرض نوک بینی انسان بین ۲۰-۳۰mm است، میانگین عرض نوک بینی فاصله بین دولوبول آلار است که تقریباً ۲۵mm می باشد. جراحت(نقص) را درست می کند تا ابعاد آن(طول ، عرض، و عمق) با منحنی طبیعی لبه نوک بینی منطبق باشند اگر جراحت نامتعارف باشد، فلاپ پوست قرار داده شده سپس پایه جانبی پیوند بزرگترین جزء سطح جراحت را اشغال می کند

  • اگر جراحت نوک بینی بزرگتر از ۱۵mm قطر داشته باشد، جراح آن را بزرگ می کند تا تمام زیرواحد زیبایی شناختی تحت تأثیر آن نقص را فرا گیرد و بازسازی زیرواحد بینی با فلاپ پیشانی انجام می شود. اگر نقص نوک بینی دورسام بینی را هم درگیر کرده باشد، فلاپ پیشانی برای بازسازی کل دورسام ونوک بینی بکار می رود.
  • اگر بخشی یا تمام غضروف آلار از بین رفته باشد با پیوند غضروف بازسازی می گردد. نقص در گنبد آلار که شکل سه پایه آناتومیک را حفظ می کند ، را می توان با پیوند از سپتوم بینی یا غضروف کونچال گوش اصلاح کرد. جراح پیونده غضروف را به فرم یک حفاظ شکل می دهد. عریض ترین حاشیه های آن جایگزین گنبد آلارمیشوند. به طور نمونه پیوند غضروف محافظ در دولایه انباشته شده است تا بازتاب نور مطلوب ویژه نوک بینی را عبور دهد.
  • نقایص ساق جانبی رامی توان با یک ستون صاف از غضروف فرم گرفته اصلاح نمود، اما اگرمحافظی برای ساق میانی موجود نباشد؛ سپس ستون کلوملا بایدالحاق شده،‌ و به ستون قدامی بینی ضمیمه شود.

اگر ستون غضروف سپتوم بینی خیلی ضعیف باشد، یک ستون غضروف دنده رابرای فراهم کردن حمایت کافی قرار می دهیم سپس ستون را با پیوند onlay می پوشانیم.

  • فقدان غضروف های آلار می تواند با غضروف کونچال هردو گوش جایگزین شود، دو نوار هریک به عرض ۱۰mm ، از برآمدگی قسمت غضروفی خارج گوش(antihelixes) گرفته می شود و سپس به جای بالهای آلار جایگزین می شود جراح آنها را به ستون قدامی بینی و هریک از طرفین دهانه گلابی شکل الحاق می کند، باقیمانده غضروف کونچال گرفته شده به عنوان پیوندan lay برای تکمیل نوک بینی بکار میرود.
  • نقص در آستر نوک بینی به خاطر موقعیت خط میانی آن غیرعادی است ولی با یک فلاپ مخاطی جداری قدامی که جهت فراهم کردن پوشش کافی و اصلاح نقص در آستربینی به سمت جایگاهش دوران می کند ترمیم می شود.
  • تقسیم لوبول عمودی (VLD) یک تکنیک رایج برای اصلاح نوک بینی است که زاویه ساقی میانی و جانبی را در گیر میکند.

(d) نقص لوبول آلار
مدیریت مناسب جراحی نقص لوبول آلار به ابعاد جراحت(طول،عرض، عمق) بستگی دارد. از نظر آناتومیکی، پوست لوبول آلار بینی و بافت نرم زیرآن یک زیرواحد زیبایی شناختی نیمه صلب را تشکیل می دهند که منحنی مطلوب لبه آلار را می سازند و جریان هوای نامسدود را از میان سوراخ های بینی ، مجاری قدامی بینی فراهم می سازند.

  • وقتی که بیشتر بافت لوبول آلار از بین برود، بینی فرو می باشد، اصلاح آن باپیوند غضروف گوش انجام می شود که از آنتی هلیکس(برآمدگی قسمت غضروفی خارج گوش) گرفته شده. آنتی هلیکس جایگاه دهنده ای است که غضروف سخت ترین انحنارا دارد، بنابراین برای جایگزینی با لوبول آلار ایده آل است.
  • نقایص پوست بینی را می توان با فلاپ دولوبی اصلاح نمود، این روش پوشش کافی پوست برای جراحات محدود به لوبول آلار را فراهم می کند. اگر کل لوبول از بین رفته باشد، ممکن است لازم باشد جراحت جایگاه دهنده لوب دوم اندکی باز باشد، این جراحت ۴-۲ هفته پس از جراحی بسته خواهد شد، و زخم اصلاح می گردد. با این وجود، روش جراجی دیگر فلاپ بینی لبی دو مرحله ای می باشد.
  • اگر نقص لوبول آلار دیواره جانبی بینی را نیز فرا بگیرد، این نقص می تواند یا با فلاپ بینی لبی فوقانی یا با فلاپ پیشانی بسته شود اگر پوست گونه ضعیف باشد. فلاپ بینی لبی توصیه می شود، وگرنه(در غیراینصورت) فلاپ پیشانی توصیه می شود زیرا ضخامت پوست پیشانی بیشترین تطابق را با بافت و پوست بینی دارد. نقایص آسترمخاطی لوبول آلار را می توان با فلاپ پیشرفته دوساقه ای مخاطی دوباره روکش کرد. این فلاپ از درون دیوار جانبی بینی گرفته می شود. هم چنین نقایص بزرگتر مخاط نیازمند اصلاح با فلاپ مخاطی جداری قدامی هستند.

بازسازی کامل و نیمه بینی (همی نازال)
جراحی زیبایی بینی برای ترمیم نقص همی نازال گسترده یا نقص کامل بینی گسترش اصول جراحی پلاستیک کاربردی برای رفع فقدان زیرواحد زیبایی شناختی منطقه ای می باشد.
لایه های پوست با par median forehead flap تعویض می شوند، اما اگر پوست پیشانی قابل استفاده نباشد، روش های اصلاحی دیگر شامل موارد زیر هستند:washio retroauricular-temporal flap و Tagliacozzi flap . اسکلت بینی با پیوند دنده­ای دورسام و دیوار جانبی بینی جایگزین می شود. پیوندهای غضروف جداری و پیوندهای غضروف کونچال برای اصلاح نقایص نوک بینی و لوبول های آلار بکار می رود. آستردوسوم دیستال بینی را می توان با فلاپ مخاطی جداری قدامی پوشش داد گرچه، اگر فلاپ های جداری دوطرفه استفاده شوند، عروق غضروف جداری جدا می شوند، شایداین دوسکولار شدن ناشی از سوراخ کردن جداری یا تروژنیک(پزشک زاد)‌باشد. علاوه براین ، اگرنقص بینی فراتر از حیطه اصلاح جراحت به روش فلاپ مخاطی جداری باشد، تکنیک های دیگر یا فلاپ پری کرانیال تحتانی (برگرفته از استخوان پیشانی) است یا فلاپ مستقل از لایه پوششی فیبری آهیانه ای – گیجگاهی(برگرفته از سر) هریک ازاینها می تواند با پیوندهای مستقل مخاط برای عمل ترمیمی بینی بکار رود.

اصلاحات نقص و بدشکلی

  • سرطان- برش دادن پوست سرطانی بینی ممکن است منجر به کمبود پوست و غضروف محافظ داخلی شود، اینگونه برش ها معمولاً به روش کیموسرجیکال موس Mohs ohemosurgical technique انجام گیرد.

پس از زدودن بافت سرطانی، عمل زیبایی بینی یا با پیوند پوست یا با فلاپ ساقه پوشش پوست را فراهم خواهد کرد،(عمل ترمیمی بینی ، paramedian fore head flap را ببینی د). اگر برش پوست سرطانی منجر به از دست دادن نوک بینی شود، برای حفاظت و ممانعت از انحراف طولانی مدت ناشی از فشار انقباض بافت زخم از پیوندهای غضروفی استفاده می شود.
جراحی زیبائی بینی : بازیگر امریکایی w.c fields که از راینوفیما رنج می برده است.

  • بدشکلی مادرزادی- اصلاح ناهنجاری عروقی و شکاف کام و لب درناهنجاریهای عروقی، پیشرفت بیماری، پوست بینی وساختار زیر آن را از شکل طبیعی می اندازد. گاهی شکاف لب و شکاف کام اندازه، موقعیت و جهت گیری غضروف نوک بینی را منحرف می سازد. ناهنجاری عروقی را می توان با لیزر درمانی پوست و شکاف بافت ناهنجار ترمیم نمود. زمانی که ساختار حمایتی غضروف زیرین مختل شود، پیوند غضروف و بخیه غضروف بومی خود فرد توسط جهت گیری مجدد غضروف نوک بینی ، منجر به پیشرفت زیبائی شناختی شود، ودر صورت نیاز اصلاحات نوک بینی بوسیله پیوند غضروف انجام می شود.
  • مسیرهای هوایی مسدود-بازگرداندن تنفس طبیعی به وسیله اصلاح انسداد بینی ناشی از جراحی آرایش بینی که در آن غضروف بینی به طور تجاوز کارانه(تهاجمی) تراشیده می شود وبینی ظاهری باریک پیدا می کند که با توان بینی سازگاراست، بهویژه وقتی بیمار تنفس عمیق داشته باشد واین تکنیک های پیوندزنی به وسیله افزایش سایز نوک بینی با پیوند غضروف داخلی و پیوندهای گسترش دهنده برای تعریض گنبد میانی، تنفس طبیعی را برمی گرداند.

علاوه براین، برای بهبود تنفس می توان همزمان با جراحی ترمیمی یک سپتوپلاسمی هم انجام داد، هم چنین چنانچه هایرتروفی توربینات (Turbinate hypertrophy) وجود داشته باشد، یک توربینکتومی تحتانی می تواند اجرا شود.

  • سپتوم روزنه دار- بازسازی یک بینی فرورفته ناشی از سپتوم روزنه دار، یا مشکلات خودایمنی نظیر موارد زیر:

Wegener’s Granulomatosis, sarcoidosis, churg-strauss syndrome, Relapsing polychondrits.
بوسیله استفاده از داروی داخل بینی واستفاده بیش از حد از ایروسل بینی .
بدشکلی بینی فرو رفته ناشی از فقدان حمایت از دورسام بااستفاده از پیوند استخوان اتولوگ و پیوند غضروف دنده ترمیم میشود.

  • راینوفیما- اصلاح Rosacea مرحله آخر، که در آن پوست بینی با اکنه Rosacea آلوده شده است این آکنه باعث قرمز شدن، ضخیم شدن و بزرگ شدن نوک بینی می شود. یک مورد نمونه بازیگر امریکایی w.c fields است. گرچه آنتی بیوتیک های درمانگر آکنه (مثل آکوتان) می توانند پیشرفت (روزاسیا)‌را متوقف سازند اما پوست ضخیم شده و گوشت تیره شده نوک بینی فقط به وسیله عمل زیبایی بینی اصلاح می شود. بهترین درمان راینوپلاستیک برای راینوفیما برش پوست ضخیم شده با لیزر است، لیزر Co2 و اربیوم مادون قرمز: موثرترین درمان لیزر YAG می باشد.

جراحی زیبایی بینی برای کوچک کردن بینی ، دوبرش که با پیکان های سبز و مشکی نشان داده شده اند در خط زیگزاگ قرمز به هم برخورد می­کنند تا استخوان برای هم تراز کردن آزاد شود.
جراح استخوان های بسیار پهن دورسام بینی را با استئوتوم برش می دهد، سپس جدا می کند، اصلاح کرده و دوباره آنها را داخل بینی سرجای خود، بین حدقه های چشم، قرار می گیرد که عرض دورسام بینی را کمتر می کند.
جراح دو برش در استخوان های بینی ایجاد می کند، هریک از شکاف ها از حفره بینی شروع می شود. اولین شکاف در محلی که با نقطه زرد نشان داده شده است شروع می شود و به سمت بالا گسترش می یابد، در امتداد پیکان سبز پیش می رود تا به خط زیگ زاگ قرمز برسد. شکاف دوم در محل نقطه آبی شروع می شود و در امتداد پیکان مشکلی به سمت بالا پیش می رود تا خط زیزاگ قرمز را قطع کند.
وقتی که استخوان برش داده شد و از صورت جدا شد، تکه های استخوان بینی اصلاح شده سپس به سمت داخل فشار داده می شوند و تنظیم می شود، بنابراین بینی باریک می شود.
ابزار عمل زیبایی بینی : استئوتوم و چکش جراحی برای حجاری کردن استخوان های جمجه – صورت
جراحی زیبایی بینی : سه روز پس از جراحی، پس از کوچک کردن استخوان خلفی دوباره کار گذاشته می شود و نوک بینی اصلاح شده و بیمار با splint پانسمان می شود.
چشمان پاندا (بی رنگی اوربیتال) نتیجه تروما و قطع رگ چشمی است.

بهبودی پس از جراحی
دوره نقاهت
بیمار پس از عمل زیبایی بینی به خانه برمی گرد تا استراحت کند و به بافت های استخوانی و غضروفی اجازه دهد تا بهبود یابند. داروهای تجویز شده – آنتی بیوتیک ها، بی حس کننده ها، استروئیدها- درد را کاهش داده و به بهبود جراحت کمک می کنند، بیمار پس از گذراندن دوره نقاهت یک هفته ای می تواند از خانه خارج شود.
۵-۴ روز پس از جراحی بخیه های خارجی برطرف می شوند، گچ گیری خارجی پس از یک هفته، استنت ها طی ۱۴-۴ روز و (چشم های پاندا) کبودی دور چشم طی ۲هفته بهبود می یابد. طی یکسال پس از جراحی ، در ضمن بهبودی جراحات ناشی از عمل زیبایی بینی ، بافت ها تغییر مکان خواهند داد تا در جای مناسب جای گیرند.

خطرات عمل زیبایی بینی
جراحی زیبایی بینی ایمن است مگر اینکه عوارض آن رخ دهد، خون ریزی پس از جراحی رایج نیست، اما معمولاً بدون درمان برطرف می شود. عفونت نادر است، اما زمانی که اتفاق بیفتد ممکن است آنقدر پیشرفت کند که به یک ورم چرکی تبدیل شود که برای درمان نیازمند جراحی است، این جراحی، در خلال مدتی که بیمار تحتبی هوشی عمومی است؛ صورت می گیرد.
چسبندگی و زخم هایی که مسیرهوایی را مسدود کند می تواند پلی را در حفره بینی از سپتوم تا مخروط وارونه ایجاد کند، که برای درمان نیازمند جراحی است. اگر چارچوب غضروفی استخوانی بیش از حد تراشیده شود، تضعیف شده و باعث می شود که پوست خارجی بینی شکل خود را از دست بدهد و بدشکلی موسوم به (Polly beak) ایجاد شود، که شبیه منقار طوطی است.
هم چنین اگر سپتوم مخافظت نشود، bridge بینی فرو می رود، و به شکلی موسوم به (بینی فرورفته یا Saddle nose ) را ایجاد می کند. اگر نوک بینی زیاد دوران کند، موجب می شود که سوراخ های بینی خیلی آشکار شوند که نتیجه آن بینی خوکی است. اگر غضروف نوک بینی بیش از حد تراشیده شود منجر به نوک بینی تنگ می شود.
اگر کلوملا نادرست برش داده شود. درجات مختلفی از کرختی وبی حسی ایجاد می شود، که رفع آن ماهها زمان نیاز دارد. علاوه بر این ضمن عمل زیبایی بینی ، جراح به طور ناگهانی سپتوم را سوراخ کند، که ممکن است بعداً منجر به خون ریزی مزمن، سفت شدن مایعات بینی ، تنفس دشوار و تنفس با صدای سوت می شود.

عمل زیبایی بینی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *