متخصص گوش و حلق و بینی

عمل زیبایی بینی

یکی از عمل های رایج در میان مردم کل دنیا و همچنین ایران عمل زیبایی بینی است. معمولا عمل زیبایی بینی برای بدست آوردن ظاهری زیبا انجام می شود اما این قضیه یکی از جنبه های عمل زیبایی بینی است. با عمل زیبایی بینی می توان مشکلاتی از قبیل انحراف بینی، قوز بینی، افتادگی نوک بینی و اختلالاتی شامل پلیپ بینی و مشکلات تنفسی را حل نمود.

دکتر-سید-علی-بصام

عمل زیبایی بینی و زیبایی صورت

جلسات مشاوره قبل از عمل کاملا از نظر آشنایی بیمار و پزشک لازم می باشد. در این جلسات پزشک ضمن اخذ شرح حال و معاینه کامل بینی و صورت نسبت به اهداف و محدودیت های عمل شرح کاملی به دست می آورد. در عین حال با روحیات و خواسته های بیمار نیز آشنا می شود، این جلسات برای آشنایی خواسته های بیمار الزامی می باشد.

برخی از نمونه های عمل زیبایی بینی


معرفی دکتر سید علی بصام


دکتر سید علی بصام جراح و متخصص گوش و حلق و بینی، فلوشیپ گوش دوره پزشکی عمومی خود را در شهر کرمانشاه و دوره تخصصی گوش و حلق و بینی را در سال ۱۳۸۸ با اخذ بورد تخصصی در دانشگاه علوم پزشکی تهران به پایان رسانید. وی در سال ۱۳۹۰ دوره فوق تخصصی اتولوژی را نیز در دانشگاه تهران آغاز و در سال ۱۳۹۱ فارغ التحصیل شد.

زیبایی بینی و صورت از دیدگاه دکتر سید علی بصام زیبایی بینی و صورت در واقع تناسب و هماهنگی اجزاء آن است. زیبایی از هزاران سال پیش مورد توجه نویسندگان، هنرمندان و شعرا بوده است، معیارهای زیبایی تحت تاثیر زمان و جغرافیا تعاریف متفاوتی دارد، از جغرافیای ایران و خاورمیانه مردم، بینی اغلب بزرگ، با پوست ضخیم دارند، مشکلات دیگری نظیر کجی بینی، غیر قرینه بودن سوراخ های بینی، نوک پایین بینی و… نیز در ایرانی ها شایع است. امروزه زیبایی شناسی به صورت یک دانش در آمده که در آن برای اجزاء مختلف بینی و صورت تعاریف و فرمول هایی ارائه شده است، اما همین قوائد تحت تاثیر مسائل نژادی، فرهنگی و زمانی قرار می گیرد.


مواردی که قبل از جراحی زیبایی بینی ( عمل زیبایی بینی ) باید بدانید

آناتومی بینی:

مخروط وارونه صدف مانند اعصاب پاراسمپاتیک صورت و فک بالا از شاخه GSP عصب کرانیال (جمجمه ای )VII یا همان عصب صورت مشتق می شود. عصب GSP به بخشی از سیستم عصبی سمپاتیک مشتق از شبکه عصبی کاروتید ملحق می شود تا عصب ویدین (Vidian) را تشکیل دهند. این عصب از یک گانگلیون (غده عصبی) در دستگاه عصبی خود مختار در عصب آرواره ای می گذرد. جایی که فقط اعصاب پاراسمپاتیک باهم سیناپس دارند، و از طریق بخش آرواره ای عصب کرانیال V ، عصب تری ژمینال به غده اشکی و غدد بینی وکام ملحق می گردد.

آناتومی استخوانی بینی :

در بخش فوقانی بینی، جفت استخوان های بینی به استخوان پیشانی وصل شده اند. از سمت بالا و کنار، جفت استخوان های بینی به استخوان های اشکی متصل اند، از سوی پایین و جانب نیز این استخوان ها به بخش صعودی ماکسیلا(فک بالا) ملحق شده اند. از طرف بالا و پشت، تیغه استخوانی بینی مرکب است از صفحه عمودی استخوان غربالی. استخوان تیغه بینی (ومر) در پایین و پشت قرار گرفته است و بخش اندکی از مدخل چانال (Choanal) را در محل اتصال حلق و بینی تشکیل می دهد. (جزء بالائی حلق که توسط مسیربینی ادامه می یابد). کف بینی، استخوان جلوآرواره زیرین و استخوان کام را در بردارد. تیغه بینی مرکب است از غضروفی چهارگوش، استخوان وُمر(صفحه عممودی استخوان غربالی)، استخوان جلو آرواره زیرین و استخوان کامی.
هریک از دیواره های جانبی بینی شامل سه جفت مخروط وارونه است که کوچک، نازک و دارای استخوان های صدف مانند هستند: (i)کونچای بالایی (ii) کونچای میانی و (iii) کونچای تحتانی. این ها چارجوب استخوانی مخروط های وارونه هستند. دراطراف مخروط های وارونه،‌دیواره میانی سینوس آرواره ای قرار دارد. در پایین مخروط ها فضای مجرا که نام آن مشابه نام مخروط هاست قرار دارد. برای مثال، مخروط فوقانی، مجرای فوقانی.
سقف داخلی بینی مرکب است از صفحه افقی مشبک روزنه دار( از استخوان غربالی) که از میان آن تارهای حسی عصب بویایی (عصب جمجمه ای I ) می گذرند. نهایتاً‌پایین و پشت صفحه سوراخ دار سمت استخوانی سینوس اسفنوئید قرار دارد.

هرم غضروفی بینی :

تیغه غضروفی از استخوان های بینی درخط میانی تا تیغه ی استخوانی در خط میانی وسعت دارد. سپس روبه پایین و به سمت استخوان های کف بینی می رود، تیغه بینی چهار گوش است، نیمه بالائی آن در دو طرف دو غضروف مثلثی ذوزنقه ای دارد: غضروف بالایی جانبی، که با تیغه پشتی در خط میانی آمیخته می شود و از پهلو با رباط های سست به حاشیه استخوانی دهانه گلابی شکل اتصال دارد، جائیکه انتهای تحتانی غضروف جانبی فوقانی آزاد است و به جائی متصل نیست. زاویه داخلی توسط تیغه بینی و غضروف جانبی فوقانی شکل می گیردو به این ترتیب دریچه داخلی بینی تشکیل می شود. غضروف های کنجدی در مجاورت غضروف جانبی فوقانی دربافت هم بند حلقه ای – رشته ای قرار دارند. در پایین غضروف های جانبی فوقانی، غضروف های جانبی پایینی قرار دارند، جفت غضروف های جانبی تحتانی به طرف خارج نوسان می کنند، از اتصال میانی به سمت تیغه انتهایی درخط میانی درناحیه ساق میانی. سرانجام، غضروف های جانبی تحتانی به سمت خارج، بالا و طرفین به عنوان ساق جانبی خودنمایی می کنند. این غضروف ها برخلاف غضروف های جانبی فوقانی متحرک هستند. علاوه بر این، در برخی افراد حرکت بینی دیده شده است. برای مثال منحنی روبه خارج لبه های پایینی غضروف های جانبی بالایی و منحنی رو به داخل لبه های سفالیک غضروف های آلار.

تشریح بینی خارجی

شکل زیرواحدهای بینی- دورسام(تیغه وسط بینی)، دیواره های جانبی، لوبول، مثلث های نرم، پره بینی و کلوملا-باتوجه به نژاد و گروههای قومی بیمار به اشکال مختلفی شکل می گیرند، بنابراین چهره شناسی بینی به صورت آفریقائی(پلاتی راین) دارای بینی باریک)، آسیایی: ساب پلاتی راین (دارای بینی نوک پهن و کوتاه، قفقازی پهن وصاف: لپتوراین (دارای بینی باریک) و اسپانیایی: پارالیتوراین(دارای بینی باریک از اطراف) نامیده می شود. دریچه خارجی مربوط به هر بینی به سایز، شکل، و استحکام غضروف جانبی تحتانی بستگی دارد.

تشریح بینی داخلی

در خط میانی بینی، سپتوم یک ساختار مرکب دارد که به دو نیمه مشابه تقسیم می گردد. دیواره جانبی بینی و سینوس های نزدیک بینی(کونچا) صدف فوقانی، صدف میانی و صدف تحتانی، باعث شکل گیری مسیرهای مشابهی می شوند، مجرای فوقانی، مجرای میانی و مجرای تحتانی، برروی دیوار جانبی بینی. مجرای فوقانی ناحیه زهکشی سلولهای استخوان غربالی خلفی و سینوس اسفنوئید هستند و مجرای میانی منطقه زهکشی سینوس های اسموئید(غربالی) قدامی و سینوس های پیشانی و آرواره ای را فراهم می کند. و مجرای تحتاتی منطقه زهکشی مجرای بینی – اشکی را ایجاد می نماید. دریچه داخلی بینی، ناحیه مجاور غضروف جانبی بالایی ، سپتوم، کف بینی و رأس قدامی مخروط وارونه تحتانی را در بر دارد. در بینی های باریک(لیپوراین)، این کم پهناترین جزء راه هوایی بینی محسوب می شود. برای آن که راه تنفس مسدود نشود، این منطقه به یک زاویه بیشتر از پانزده درجه نیازدارد، جهت اصلاح اینگونه مشکلات باریک بودن بینی، بوسیله پیوندهای گسترش دهنده و درزهای مشخص دریچه بینی را عریض تر می کنند.

تحلیل بینی :

عمل زیبایی بینی: تشریح بینی: فیلتروم(فاصله بینی و لب) مدیریت جراحی نقایص و بدشکی های بینی، ۶ زیرواحد آناتومیک برای بینی درنظر می گیرد (i) دورسام(تیغه وسط بینی)، (ii) دیواره های جانبی (جفت)، (iii) همی لوبول ها(جفت)، (iv) مثلث نرم(جفت)، (V) پره های بینی(جفت)، و (VI) کلوملا. در جراحی اصلاح و عمل ترمیم بینی باید تمامی زیرواحدهای آناتومیک که توسط نقص یا بدشکلی تحت تأثیر قرار گرفته اند را شناخت، بنابراین کل زیرواحدها اصلاح می شوند به ویژه زمانی که برش دادن محل نقص بیش از % ۵۰ زیرواحدها را شامل شود. از نظر زیبایی شناختی بینی- از نازیون(نقطه میانی محل اتصال بینی به پیشانی) تا محل اتصال لب به کلوملای بینی- در حالت ایده آل یک سوم بعد عمودی چهره یک فرد را اشغال می کند، و از یک پره بینی تا پره دیگر، به طور ایده آل باید یک پنجم بعدافقی چهره فرد رادر بر بگیرد. زاویه ناز وفرونتال(بینی- پیشانی)، بین استخوان پیشانی و فازیون معمولاً ۱۲۰درجه میباشد: زاویه بینی- پیشانی در صورت مردان تندتر از این زاویه در چهره زنان است. شیب زاویه بینی –صورت، نسبت به صافی سطح صورت، تقریباً‌ ۴۰-۳۰ درجه می باشد. زاویه بینی-لبی، شیب بین کالملا و فیلتروم
تقریباً ۹۵-۹۰درجه در صورت مردان و تقریباً‌۱۰۵-۱۰۰ درجه در صورت زنان می باشد. بنابراین وقتی از نیمرخ به چهره نگاه کنیم، تصویر طبیعی کالملا(ارتفاع سوراخ بینی) ۲میلی متراست. و دورسام نیز بایستی کاملاً‌مستقیم الخط باشد. وقتی از پایین نگاه کنیم، پایه آلاریک مثلث متساوی الساقین را می سازد که رأس آن در لوبون زیر نوک بینی قرار گرفته است، دقیقاً پایین نوک بینی. برآمدگی نوک بینی متناسب (فاصله بین نوک بینی از صورت) با استفاده از روش گود تعیین می گردد، که در آن برآمدگی نوک بینی باید ۶۰-۵۵ درصد فاصله بین نازیون (محل الحاق بینی به پیشانی) و نقطه تعریف نوک بینی باشد. ممکن است در کالملا شکاف دو برابر دیده شود که نشانگر تحول ساق میانی غضروف جانبی پائینی و ساق میانی است. روش Goode وسعت بینی را از سطح صورت توسط اندازه گیری فاصله شیار آلار از نوک بینی تعیین می کند. به این ترتیب طول دورسام بینی تعیین می شود. اندازه برآمدگی بینی از طریق ترسیم کردن یک مثلث قائم با خطوطی از نازیون(اتصال بینی-پیشانی) به شیارآلار به دست می آید. پس ترسیم خط عمودی دیگری که نوک بینی را قطع کند،‌ نسبت برآمدگی بینی را مشخص می کند. از این رو، محدوده ۵۵/۰ به یک تا ۶۰/۰ به یک اندازه ایده آل نوک بینی نسبت به طول برآمدگی بینی می باشد.

سبب شناسی بینی :

به لحاظ سبب شناسی، روش های عمل ترمیمی بینی باز و بسته موارد زیر را برطرف می نماید:

  • پاتولوژی بینی(بیماری های ذاتی و درونی بینی و بیماری های بیرونی و فرعی بینی)
  • ظاهر نازیبا(بی تناسب)
  • یک عمل زیبایی بینی ناموفق قبلی
  • مسدود بودن مسیر جریان هوا
  • بدشکلی و نقص مادرزادی بینی
  • ناهنجاریهای مادرزادی
  • شکاف لب و کام با هم، شکاف لب(کیلوزیس)‌ و شکاف کام(پالاتوزیس) بصورت مجزا از هم
  • ناهنجاری های بینی مادرزادی
  • ناهنجاری های بینی نژادی ناشی از ژنتیک

ناهنجاریهای اکتسابی بینی نظیر :

ورم غشاء مخاطی بینی(رینیت) ناشی از اعصاب محرک رگ­ها و آلرژی ها- التهاب غشای مخاطی بینی به دلیل یک آلرژن و به دلیل اختلالات سیستم عصبی و گردش خون
بیماری های سیستم خودایمنی
گاز گرفتن یا گزیدگی – حیوان و انسان
سوختگی-بامواد شیمیایی، الکتریسته، اصطکاک، گرما، نور و پرتوافشانی
بیماری های بافت هم بند.
شرایط التهابی
شکستگی بینی (نازو-اوربیتو-اسموئیدال)
شکستگی های ناحیه اسموئید زیرکاسه چشم – بینی- آسیب های وارده به بینی و کاسه چشم، و آسیب به استخوانها و دیوارهای حفره بینی، استخوان غربالی(اسموئید) مغز را از بینی جدا می سازد.
نئوپلاسم ها- تومورهای خوش خیم وبدخیم
هماتوم بسپتال- لخته خون در سپتوم(تیغه بینی)
سموم-آسیب های شیمیایی ناشی از استنشاق مواد- مانند گرد کوکائین،داروهای ایروسول ضد حساسیت و غیره
بدشکلی های ناشی از تروما(آسیب صدمه) به دلیل blast trauma,pentevating fravma, blunt trauma
عفونت مقاربتی- مثل سفلیس

انواع جراحی بینی- اولیه و جراحی ترمیمی بینی

در عمل جراحی پلاستیک، اصطلاح راینوپلاستی اولیه به معنای ترمیم ، و تصحیح عملکردی یا زیبائی شناختی برای اولین بار است. اصطلاح راینوپلاستی ثانویه به معنای تجدیدنظر در یک عمل زیبایی بینی ناموفق می باشد. رخدادی که در ۲۰-۵ درصد از جراحی های بینی اتفاق می افتد، از ا ینرو به آن راینوپلاستی اصلاحی گفته میشود.
اصلاحاتی که در عمل زیبایی بینی ثانویه انجام می شود شامل تغییر شکل آرایشی بینی به علل شکستگی نامعلوم بینی، نوک بینی معیوب، برای مثال خیلی باریک، قلاب مانند(منقار طوطی) یا مسطح(بینی کوتاه و بزرگ و سربالا) ، وبازکردن مسیر جریان هوا می شود. گرچه اکثر جراحی های بینی ثانویه به روش باز انجام میشوند، اینگونه اصلاحات به لحاظ فنی پیچیده اند،‌گاهی به خاطر ساختار تکیه گاه بینی در راینوپلاستی اولیه ساختار بینی تغییر شکل می­دهد یاتخریب میشود، بنابراین جراح باید با پیوند غضروف حاصل ا زگوش(پیوند غضروف شنوایی) یا از قفسه سینه( پیوند غضروف دنده ای) تکیه گاه بینی را از نو خلق کند.

بازسازی بینی

عمل زیبایی بینی: نمای جانبی راست از غضروف ها واستخوان بینی
عمل زیبایی بینی : دیوار جانبی حفره بینی
در عمل زیبایی بینی ترمیمی، نقص ها و بدشکلی هایی که جراح پلاستیک با آنها مواجه می شود و بایستی آنها را به شکل، ظاهر و عملکرد طبیعی برگرداند شامل موارد زیر است: استخوانهای شکسته وجابه جا شده بینی، غضروف های از هم گسیخته و جابه جا شده، فرو ریختن برآمدگی بینی (bridge of nose) ، نقص مادرزادی، تروماها، اختلال خود ایمنی، سرطان، آسیب های درون بینی ناشی از سوء مصرف دارو و نتایج راینوپلاستی اولیه ناموفق. در جراحی زیبایی بینی پس از تراشیدن استخوانها قوز استخوانی بینی کاهش یافته و استخوانهای بینی هم تراز می شوند. زمانیکه غضروف از هم گسیخته شده، بخیه کردن برای اتصال مجدد، یا استفاده از پیوندهای غضروفی جهت پنهان نمودن گودرفتگی موجب بازسازی دوباره شکل طبیعی بینی بیمار می گردد. زمانیکه برآمدگی بینی (bridge of nose) فرو ریخته است، می توان از غضروف دنده ای، غضروف گوش، یا پیوند استخوان جمجمه ای استفاده نمود تا بی عیبی آناتومیک بینی را به آن بازگردانیم و بنابراین زیبایی بینی را استمرار ببخشیم. برای تکمیل نمودن تیغه بینی (dorsum) ترجیح داده می شود که از غضروف اتولوگ و پیوندهای استخوانی استفاده شود تا از اندام مصنوعی زیرا شیوع پس زدن بافتی و عوارض پزشکی کاهش یافته است.

بهبودی پس از جراحی بینی دوره نقاهت

بیمار پس از عمل زیبایی بینی به خانه برمی گرد تا استراحت کند و به بافت های استخوانی و غضروفی اجازه دهد تا بهبود یابند. داروهای تجویز شده – آنتی بیوتیک ها، بی حس کننده ها، استروئیدها- درد را کاهش داده و به بهبود جراحت کمک می کنند، بیمار پس از گذراندن دوره نقاهت یک هفته ای می تواند از خانه خارج شود. ۵-۴ روز پس از جراحی بخیه های خارجی برطرف می شوند، گچ گیری خارجی پس از یک هفته، استنت ها طی ۱۴-۴ روز و (چشم های پاندا) کبودی دور چشم طی ۲هفته بهبود می یابد. طی یکسال پس از جراحی، در ضمن بهبودی جراحات ناشی از عمل زیبایی بینی، بافت ها تغییر مکان خواهند داد تا در جای مناسب جای گیرند.

خطرات عمل زیبایی بینی

جراحی زیبایی بینی ایمن است مگر اینکه عوارض آن رخ دهد، خون ریزی پس از جراحی رایج نیست، اما معمولاً بدون درمان برطرف می شود. عفونت نادر است، اما زمانی که اتفاق بیفتد ممکن است آنقدر پیشرفت کند که به یک ورم چرکی تبدیل گردد که برای درمان نیازمند جراحی است، این جراحی، در خلال مدتی که بیمار تحتبی هوشی عمومی است؛ صورت می گیرد. چسبندگی و زخم هایی که مسیرهوایی را مسدود کند می تواند پلی را در حفره بینی از سپتوم تا مخروط وارونه ایجاد کند، که برای درمان نیازمند جراحی است. اگر چارچوب غضروفی استخوانی بیش از حد تراشیده شود، تضعیف شده و باعث می شود که پوست خارجی بینی شکل خود را از دست بدهد و بدشکلی موسوم به (Polly beak) ایجاد شود، که شبیه منقار طوطی است. هم چنین اگر سپتوم مخافظت نشود، bridge بینی فرو می رود، و به شکلی موسوم به (بینی فرورفته یا Saddle nose ) را ایجاد می کند. اگر نوک بینی زیاد دوران کند، موجب می شود که سوراخ های بینی خیلی آشکار شوند که نتیجه آن بینی خوکی است. اگر غضروف نوک بینی بیش از حد تراشیده شود منجر به نوک بینی تنگ می شود. اگر کلوملا نادرست برش داده شود. درجات مختلفی از کرختی وبی حسی ایجاد می شود، که رفع آن ماهها زمان نیاز دارد. علاوه بر این ضمن عمل زیبایی بینی، جراح به طور ناگهانی سپتوم را سوراخ کند، که ممکن است بعداً منجر به خون ریزی مزمن، سفت شدن مایعات بینی، تنفس دشوار و تنفس با صدای سوت می شود.